zondags bezoek

We brachten gisteren een zondags bezoek aan Gustave Van de Woestyne. Wat heb ik weer genoten. Warme herinneringen ook aan zondagse bezoeken uit mijn jongere jaren.

Er is een boekje dat Gustave schreef over zijn jaren met Karel in Sint-Martens-Latem: 'Karel en ik'. De verliefde dwaaltochten over het Sint-Baafsplein. Hun verhuis uit Gent. Het eerste bezoek van de moeder die een kelder vol eierschalen ontdekte. Valleke (Valerius de Saedeleer) die op blote voeten achteraan in de kerk zat.

Ik heb het al ontelbare malen gelezen.

In mijn jonge jaren woonde ik in Gent. Op zondag gebeurde het dat ik mijn fiets nam richting Afsnee. Mij liet overzetten met de veerboot. Genoot van een kleine picknick. Terug de leie over en richting Sint-Martens-Latem. De kerk binnenging.

Mij op de laatste rij stoelen zette en mijn schoenen uitdeed om de koude vloer te voelen. Vervolgens bij een andere Gustave (de Smet) op bezoek ging. Wegdroomde in zijn atelierhuis. Terug bij zinnen tot het museum Dhondt-Dhaenens reed en daar de prachtige collectie moderne kunst bewonderde. Ik heb heel mooie herinneringen aan die uitstappen.

Gisterenavond had Florence een vraag voor me.

'Stel, mama, het museum schenkt je voor moederdag een werk uit de tentoonstelling. Wat zal je kiezen?'

'De rijpheid.'

'En mag ik vragen waarom?'

'De appeltjes. Zo mooi geschilderd. Ik heb ze niet geteld maar ik weet dat ik dagen na elkaar uren naar de geschilderde appeltjes zou kunnen staren en verwonderd zijn. De jonge vrouw die daar dwars tussen ligt. Wat zou ik daar bij kunnen schrijven. En heb je het kommetje gezien met blauw motiefje links onderaan?'

Alice vond dat kommetje zo mooi geschilderd. Ze wou dat ze het ook kon.

Maar er was ook het portret van Louise De Graaf Bachenné, De eeuwige weerkaatsing, de tekeningen bij Reinaert de vos, een kleine ets in een boekje van Van Hecke, het vrouwenportret bij het Laatse Avondmaal, het vuil onder de nagels van Maurice Van de Woestyne, De blinde (in zwart-wit), Fuga, de aquarel van zijn vrouw Prudence, .... en.... en... en...

Gisteren was ik Inge, een rijpere vrouw en een gelukkige moeder.

Op de foto's zie je delen uit 'Fuga' van Gustave Woestyne. Ik heb de afbeelding op een foedraal waar ik al jaren kladpapiertjes in bewaar.