beestig bezig

Een beestig bezige zondag. Gisteren was het nog paniekerig zwart in mijn hoofd. Volgende zaterdag is het DKO-dag. De academies woord, dans, muziek en kunst in Vlaanderen gooien de deuren open. En zoals dat soms gaat: de initiatieven krijgen vorm op het laatste moment.

De stier. Ons beestig bezig thema. Ik heb me gisterenavond in de verhalen gegooid. Als een spons van alles in me opgenomen. Heb het ook eens uitgeprobeerd en aangepast, bijgeschaafd en aangepast.

Tussen patatten schillen en spruitjes stoven door, heb ik een stiermens gedood. Alles werd rood.

Rood en zwart. Ik heb overwonnen.

streepje

Blauw. Zelfde kleur lucht. De zon die onze muren streelt.

Van alles wat voor het einde van de werkweek.

ooggetuigen

In het kinderatelier van de Sintlucasacademie.

cello

Gent. Avond. In de kapel van de muziekacademie organiseerde celloleraar Lieven Baert een klasconcert. Het celloensemble speelde korte stukjes. Ook vier solisten. Onder hen een jongeheer van wie we ongetwijfeld nog zullen horen. Tussenin de 'junioren'. Florence was één van hen.

De cellostreken streelden ons oor. Genieten. Stil genieten.

siberisch mooi

Gevonden in een drie jaar oud notitieboek. Het bloemblad van de siberische papaver.
Bewaard onder een laagje plastic. Het spel van kleur en lijn. Om lang naar te turen.

Thanks to Ritva. Too much credit.

overdenk

Maar hij geeft mij mijn recht: doe wat je doen moet, ook wanneer het niets spectaculairs is, adem, bekijk en overdenk.
Hij is Goethe. Mij is Elias Canetti in 'Wat de mens betreft'.

Het beeld komt uit de film 'Il Postino' van Michael Radford.1994.

vroeg blauw

Te vroeg voor buiten. Buiten binnen brengen. Binnen verfrissen met sappig blauwe trosjes.

Nog even. En binnen kan naar buiten.

van nu en toen

Nu. Ik heb de zakdoek met wolkenlandschap op de schoorsteenmantel gespijkerd.

Toen. Vorige maand. Tijd tussendoor werd opgevuld met gedreven haken.

Twee geschenkjes. Eén schort heeft Gustave mogen openen. De andere is toevertrouwd aan Jérome.

Nu. Weinig vrije tijd. Gedrevenheid beetje zoek. Het komt wel. Niet nu. Misschien straks. Of morgen.

leegte

Ik verlang naar bladzijden die je kan omdraaien. Ik verlang naar een wit blad.

boem?! spatie

Voor geopend verklaard. Animal Farm. En ik benoem het als schoon. Als een gezouten proces van bedrevenheid. Als een oog voor wat wij niet willen zien. Stront. Strontraper. Strontkunde.

Mijn lichaam had niet het juiste formaat om me op te rollen en me in de stoel te koesteren. Mijn lichaam kronkelde zich wel in een lach bij de dans van Kristin en 2 danseressen. Ik krijg het altijd warm bij het beleven van al de artistieke kronkels die vrienden levend houden. Of tot leven brengen. En ik weet nu hoe het de dieren uit Noah's ark is vergaan. Een gruwelijk einde. T'is schoongemaakt. Hun restanten zijn dierlijk mooi. Geloof niet alles wat ze u vertellen.

Animal Farm. Een tentoonstelling in Evergem-Sleidinge. Werk van Bart van Leuven en Jean Meirlaen. Er is ook een bijzonder mooi vormgegeven boek over het werk van Jean. ISBN978-90-9023910-1. Boeken met foto's van Bart vind u vooral bij uitgeverij Stichting Kunstboek.

*De tekst 'John est...' is geschreven door Nikolaas Demoen.

wie?

Nog even Wolf Erlbruch deze week. Want een kleine mol wil weten wie er op zijn kop gepoept heeft. Het boekje kreeg Alice bij haar geboorte van vrienden. We moeten er altijd om lachen. En het is al veel gelezen en bekeken. We zeggen altijd op het einde: 'Maar John toch'.

Deze week werd Florence wakker gemaakt door Peter Van de Veire die zei dat hij nooit op een strontstoel zou gaan zitten. (Kan het niet juist citeren, want ik heb het zelf niet gehoord). Op school hadden ze het er ook over gehad. Ze was wat verontwaardigd.

Zo gaat het. Cultuur is geen dagelijks voedsel is ons dorp. We horen iets. Stellen ons iets voor. Maar weten we eigenlijk waarover het gaat?

'Stront'. Bah! Vies!

Ik ga hem in ieder geval uitproberen zondag. De stoel van Jean. Opgebouwd uit mest van de Afrikaanse olifant. Een uitnodiging om mij tot een bol te rollen en me neer te vleien in de holte van de poot.

Laat dit een aanleiding zijn om zijn lichtsculpturen te ontdekken. Zijn ark. (En vergeet niet dat hij de lekkerste croissants kan bakken die ik ooit proefde. Ik ruik het woord terwijl ik de letters intik.)

Bart verstilt beelden. Zoekt naar licht. Plaats. Sfeer. Karakter.

In Animal Farm laat hij ons bijna proeven van de resten van de vertering. Bij dieren. We kregen een voorproefje op de regionale zender. Ik was verbaasd. Geen afkeer. Kijken naar vormen. Glans. Kleuren.

'Animal Farm' wordt zondag geopend in 'De weverij' in Evergem-Sleidinge. De tentoonstelling loopt dezelfde periode ook in het Cultuurcentrum Stroming, een straat verder. En Kristin gaat dansen (met de stoelen van Jean, muziek van Kamagurka en stemmen van vrienden als basis).

Een vooruitblik op mijn weekend. Om me moed in te spreken voor vandaag. Hoe zal ik in de namiddag een groep lusteloze tieners overleven?

gevleugeld

'Daarna pakte hij de rode veer. Die liet hij heel, en stak hij op een plek bij zijn hart.'

Olek schoot zaterdag een beer en kwam met een veer op zijn muts terug thuis. Olek is in taal gemoduleerd door Bart Moeyaert. De Russische vuurvogel was het begin. Wim Henderickx verzamelde muzieknoten bij dit verhaal. We konden de overwinning op de duivel zaterdag beluisteren op de radio. Ik was niet alleen. Renilde heeft het ook gehoord.

Het boek hebben we in de boekenkast staan. Gisteren heb ik het nog eens doorgelezen. Zonder de muziek. Met de tekeningen van Wolf Erlbruch. Een ander muzikaal prentenboek, opnieuw verteld door Moeyaert, is 'Luna van de boom'. Zijn taal alleen leest als muziek. Je zingt het verhaal door. De illustraties hier zijn van Gerda Dendooven.

Deze morgen vonden we op weg naar school deze pluimen. Een aantal lagen bij elkaar in de sneeuw. Een gevecht met de duivel in onze besneeuwde dorpsvelden?

Vorig jaar toen het sneeuwde had ik de tijd om vogels te tekenen die voedsel haalden in de tuin. Ik zag er de blauwe en de gele kwikstaart voor het eerst. Weinig tijd vandaag om te blijven kijken. Nu begint het jaar echt.

agendapunten

In 1979 viel het nieuwjaar op een maandag. Mijn grootvader gebruikte en hergebruikte de agenda's die hij van de bank kreeg als moestuinboekje. Hij hield er de aankoop van zaad bij. De plantdata. De hoeveelheden. Het plan waar werd uitgeplant. In één agenda kunnen wel 5 moestuinjaren verzameld staan.

Toen we kind waren kregen we oude agenda's om in te tekenen en onze eerste gedichtjes in te schrijven. Ik heb ze weggegooid toen ik het huis uit ging. Als kotstudent hield ik (verplicht) bij wat ik per week uitgaf in een agenda. Mijn huidige agenda is compact en handig. Hij wordt gebruikt zoals bedoeld wordt. Staat ook gevuld met krabbels. Tijdens het wachten hier en daar. Doorsnuisteren van tijdschriften. Wat vinden. Tijd vullen of willen bewaren. Tips voor tentoonstellingen die te weinig worden nageleefd. Boeken die ik wil lezen. Muziek die mijn oren willen horen. Of recepten. Sommige agendapunten worden strikt gevolgd. Andere wachten op uitvoering.