kamp

Morgen is het zover. De dochters kijken er al weken naar uit. De voorbereidingen zijn bijna afgerond. Vanavond laden we alle bagage op een vrachtwagen. Op dat moment begint het chirokamp al een beetje. Nog net onze barbie-collectie uit de kast gehaald. Ondertussen zijn ze alweer een beetje bijgeknipt en aangekleed. Maar wat moet een kookploeg met barbies?

Het fotoapparaat blijft thuis. Geen tijd! Tot binnen 10 dagen.

water

"Iets voor je blog, mama". Gisteren ontdekte Florence de spiegeling van het afwaswater op onze witjes. De ander waterbeelden komen uit de ardennen.

Anu Tuominen

In november 2008 bekeek ik 2 boeken van Anu Tuominen (Anu Tuominen en Thinkables) in mijn favoriete kunstboekhandel. Ik vond de werken adembenemend. Omdat ik al een tijdje op zoek was naar een gepast geschenk voor goede vrienden kocht ik de catalogus voor hen en Thinkables voor mij. Ik heb het boek verslonden, notities genomen, nagedacht. Ergens in een dood moment in april vond ik een klein trechtertje en ik ben spontaan bolletjes beginnen draaien, haakte een ketting en kleefde er een encyclopedie-klimmer aan. Ik noem het mijn Anu Tuomineken en het is enkel voor mijn eigen plezier bestemd. De catalogus heb ik ondertussen ook en is uitgestald op mijn materiaalkast. Naargelang het seizoen, weer, mijn gevoelens ligt het open op een andere pagina.

Bijzonder aangenaam als je dezelfde bewondering aantreft in blogberichten. Bij liivian talossa, fine little day of atswim-two-birds... (sorry maar het lukt me nog niet om rechtstreekse linken te leggen).

luchten

Weinig tijd voor eigen creativiteit. Het chirokamp nadert en we hebben heel wat voorbereidingen. In elk gesprek sluipt er wel een herinnering of een wens, met wie op de kamer, nachtspel of niet? De meisjes zijn vol enthousiasme.

Sinds vorig jaar ben ik één van de kookouders. Veel werken, weinig slapen, huilen van het lachen, verjongen, verwonderen. Thema dit jaar: 'barbie'. Waarom zouden we het voor één keer niet door een roze bril bekijken?

En tussen al die drukte door kijk ik af en toe naar boven.

gevonden blauw

Er stond een mooie oude koffer in het vakantiehuis. Binnenin behangen met een prachtig blauw en wit bedrukt papier. Het herinnerde me aan het behangpapier dat we aantroffen op een lemen ondergrond, na het weghalen van wel 10 lagen papier in een vroeger huis.

Af en toe bleven we stilstaan voor een handjevol bessen: bosbessen, braambessen en bosaardbeitjes. Iedereen plukte graag uit onze open handen.

En mijn metekind T. ontdekte 'een blauw beest' op de weg. We hebben het zachtjes gekeerd en het vervolgde zijn wandeltocht.

verwennen

Vandaag verwendag! Het begon heel wat jaren terug. Een tijd van kleine kinderen, veel ideeën, weinig tijd, werk en liefde en gezin combineren... puf, puf. Elke schoolvakantie (met uitzondering van de kerstperiode) komen we een hele dag samen: mijn vriendin I. en ik met de kinderen. We wisselen af. De ene vakantie ik bij haar en dan weer omgekeerd. We koken voor elkaar en kletsen, kletsen.
Ondertussen veranderen onze kinderen in elfen en wolven en supersterren. En wij genieten en de koffie blijft maar stromen.

Dus vandaag verwendag. Ik trek met mijn twee dochters A. en F. naar haar huis ergens in het glooiende Vlaamse land. Heb alvast iets zoets mee.

van ganser harte

Oh! Die verwonderingen van het hart. De mooie kleine dingen die mijn stappen lieten vertragen.

Ik zou ze niet kunnen missen.

stappen

We moeten stappen om verder te komen. Soms stappen we om te ontdekken. Andere stappen richten we naar het verleden. En heel soms zijn er stappen naar vroeger die feesten met stappen voor later.

We trekken er op uit! Gaan veel stappen in de Belgische Ardennen. Mijn zus wordt 40 en we vieren dit met de hele familie in een vakantiehuisje. Dat wordt genieten.

Op een foto: de eerste schoentjes van mij en mijn zus. We vonden ze in een doos in de kast van onze oma toen ik hier kwam wonen. Aanvankelijk waren het drie paar. Maar het dochtertje van mijn zus (bijna 3 jaar) heeft ze meegenomen naar huis en trekt ze aan. (Ze zijn nog wel een piepklein beetje te groot!) Ze vindt het heerlijke klik-klak schoenen.

Tot volgende week!

zingen en ruisen

Wanneer het blauw van het water zingt

hoe ruikt dan 't geruis van de hemel?

genoteerd uit: 'Het boek der vragen/Pablo Neruda'

geel

'Ik heb in Parijs op een tentoonstelling een vreemd geel vlekje gezien...' De openingszin van een oogverslag dat Bernard Dewulf schreef naar aanleiding van zijn tentoonstellingsbezoek aan 'Pierre Bonnard' in het Musée Maillol te Parijs in 2000.

Ik las dit voor het eerst 3 jaar terug en sindsdien kijk ik anders. Het fascineert me ook hoe mensen die geen kunstopleiding genoten kunstwerken aanvoelen en bekijken.

Bernard Dewulf had het over 'Nu accroupi dans la baignoire' van Bonnard uit 1940. En dat gele vlekje gaf aanleiding tot zo'n mooie woorden over de kunstenaar en zijn werk.

'Ik denk dat Bonnard in kleuren kon denken. Ik bedoel dat heel letterlijk. Als het zo is dat wij, normale lieden, denken in taal, dan dacht hij zijn gedachten met betrekking tot zijn werk in kleuren. Dat valt niet hard te maken, maar het moest haast zo zijn. In het midden van zijn leven was hij tot de vaststelling gekomen dat hij te ver was gegaan in, zoals hij het zelf noemde, zijn 'obsessie' voor kleur. De vorm schoot er te veel bij in, en Bonnard begon -in een bijna even obsessief tegenoffensief- te tekenen, om de vormen in zijn vingers te krijgen. Toen dat proces eenmaal volbracht was, begon hij aan zijn beste werk - omstreeks zijn vijftigste. Nu dacht hij in kleur en vorm. En hoe ouder hij werd, des te levensvatbaarder zijn verf werd.'

Ik dacht terug aan deze woorden toen ik atswim-two-birds las. De rode kersen in een gele kom.

Als ik uit mijn raam kijk zie ik dagelijks een gele vlek. Begin juli was deze nog groot en hoog. Maar elke dag wordt hij kleiner. De maïs groeit spectaculair. Volgende week zie ik er misschien niets meer van. Zie jij het?

broere

Hiep hiep hoera er is er eentje jarig. Omdat mijn 'broere' beter kan zingen dan ik laat ik jullie genieten van een luisterlied van hem. Begin misschien met 'zijn godin'.
http://www.zoutlandt.be/

En... alles kan als je maar wil!

prutsen

Claude Lévi-Strauss maakt onderscheid tussen de ingenieur en de bricoleur. Waarbij hij het laatste in ere herstelt. De ingenieur plant en voert uit met de middelen die vereist zijn volgens de regels. De bricoleur roeit met de riemen die hij heeft. Hij gebruikt de middelen die hij vindt. Hij creëert zelf de regels van de kunst.
(gelezen in: 'Jan Fabre: van denkmodel tot totaalkunst / Willem Elias)

meme

Vandaag een herinneringsmoment aan mijn grootmoeder.

Ik woon nu in het huis die zij en mijn grootvader na de oorlog bouwden

en heb hier als kind ook tot mijn 5 jaar gewoond.

Haar vrije tijd vulde zij met naaien en handwerk. Ik was altijd wel ergens in haar buurt.

Pas achteraf besef je hoe bijzonder die momenten zijn geweest.

Een foto van haar familie (vermoedelijk eind jaren dertig). Zij staat achteraan in het midden.

De doos met knoopjes komt uit haar naaikast en is nu in mijn bezit.

dromen

Stel je voor. Een klein huis dicht bij water. Alleen een groot rond raam.
Een beetje wind.
Laat nu het blauw spelen met je gedachten.

creatief plezier

Het laatste weekend van juni waren het kijk-dagen in de Sint-Lucasacademie te Gent.

Ook de werken van de kinderen van 6 en 7 jaar die op woensdag en zaterdag naar het kinderatelier kwamen(onder mijn begeleiding) werden tentoongesteld. De bezoekers waren aangenaam verrast door de creativiteit van deze jongens en meisjes en ik was bijzonder fier! Wat een verrijkend jaar.

lichtgrijze zomerdagen

een mooie grijze dag om met deze blog te starten