voorbij

Afgehaald. Opgeruimd. Opgeborgen. Een jaar creatieve inzet van de kinderen.
Afgelopen tentoonstellingsweekend was er verbazing over de kwaliteit het werk van deze jonge kinderen. De atelierkinderen zelf die ongeduldig op zoek gaan naar 'hun' werk en het met stralende blik tonen aan familie en/of vrienden. Nieuwe gezichtjes die graag tekenen en knippen en schilderen.
Het is weer schoon geweest.

Op de foto's kleine fragmenten van de tentoonstellingswand van het jongste kinderatelier (7-8 jarigen).

kask

Er was te weinig tijd om veel te zien. Alice en ik genoten van de afdeling textielontwerp en illustratie.
Talent verzameld tussen witte muren.Uitnodigend om bekeken te worden.
In Gent zijn er twee kunstfamilies: die van Sint-Lucas en zij van het Kask. Uiteindelijk gaat het om één ding. Een manier vinden om een artistieke honger te voeden. Ieder op zijn eigen manier.
En mag ik weer zeggen dat ik dit weekend heb genoten? In Sint-Lucas en (beperkt door tijd) in het Kask.

van dijck blauw

Van Dijck blauw is teder en broos. Sterk. Verfijnd. Subtiel.
Gisteren heb ik wat tijd van ons weekendprogramma gestolen om het werk van Hermine te zien in het Kask (Gent). Het raakte me in al zijn tastbaarheid. Hermine sluit haar bachelor textielontwerp veelbelovend af. Haar projectboekje was om uren in te verdwalen met een koffietje op een stille schaduwrijke plek. Hermine, het was een artistiek blauwe en fijne ontmoeting!

Zaterdag heb ik haar ontmoet tijdens de tentoonstelling van het kinderatelier. Had haar meteen herkend met de mooie haardot, de lachende ogen.
Aangenaam om in het werk van iemand ook al de persoon te herkennen en dan zien dat het plaatje klopt!

gelukt!

Niet te geloven. Het is gelukt! Enorme dank ben ik verschuldigd aan een collega die een vrije dag opofferde om me te helpen. De samenwerking verliep zo goed dat ik met een fijn gevoel daarnet de deur van het lokaal heb dichtgedaan. De ruimte deel ik met het kinderatelier van Charlotte, waar Florence tekent. Op de foto een wolkenwerkje van haar. Er zijn meerdere wolken gemaakt en deze zijn verwisselbaar in het landschap. En jullie kunnen wel raden hoe fier ik ben!
Toen ik vanmorgen binnenkwam lag één wolkje op de grond. Vond het zo mooi.
Mijn deel van de tentoonstelling krijgen jullie na het weekend te zien. Hou het weekend warm, misschien cultureel, gezellig...

tegenstellingen

De streep heb ik kunnen uitwissen. Herstellen, zeg maar. Hou ouder ik word, hoe moeilijker het is om beslissingen te nemen. Vandaag nee. Morgen: waarom. Erna: toch ja. Als. Misschien...
Terwijl Florence met een luide vreugdekreet de laatste toetsen van de basisschool vaarwel riep, moet Alice nog even doorbijten. Vrijdag is haar laatste examen van het jaar.
Een propvolle agenda waar nog steeds vakantieverzinsels van de dames tussen moeten. Organiseren. Aanpassen. Gespannen afwachten of het morgen lukt om in één dag een tentoonstelling op te bouwen (gelukkig is er hulp van collega's) omdat er nog examens in het lokaal waren. De hulpmiddelen staan klaar. Morgen geen moeder in huis die een laatste dipje kan verzachten. Soms moet er ook eens zonder het vertrouwde, geschiedenis geschreven worden.

streep

ergens een streep door trekken
en er onnoemlijk veel spijt bij voelen

verwennerij

Ik ben deze week in de bloemetjes gezet. Het waren de laatste kinderateliers van het schooljaar. We maakten onze eigen medailles en ik heb ze, onder denderend applaus van de ouders, opgespeld bij de kinderen. Ze hebben het verdiend!

Zoveel fijne attenties ontvangen. Ouders die nog even napraten. Mogen horen dat de kinderen het heel leuk vinden. Dat ouders waarderen waarmee we bezig zijn. Een kaartje. Zelfgeschreven tekstje. Lekkere jam. Bloemen. Rode omdat het de lievelingskleuren waren van die jongen, rozen uit de tuin, verse munt waar ik heerlijke thee van kan maken, een geknutselde bloem.

Dit hoeft allemaal niet. Maar ze maken me blij.

Dat die kinderen elke week zoveel uit zichzelf weten te halen. Dat ze grote stappen durven zetten. Uitproberen. Willen ontdekken dat moeilijk ook gaat. Dat mislukken mag. En herbeginnen ook. Dat waren de fijnste attenties afgelopen academiejaar.

eigenlijk

Eigenlijk moet ik in de keuken staan. De vaat doen. Koken.

Eigenlijk hadden de dames nog wat willen studeren. De planning volgen. Biologie of Frans.

Eigenlijk was het geen weer om buiten door te brengen.

Eigenlijk was het best gezellig hier op de zolderkamer.

Eigenlijk was het leuker voor de dames om virtueel te communiceren met vrienden.

Eigenlijk had ik meer zin om iets af te werken.

dagen

Er zijn dagen die in de knop blijven. Je voelt dat er van alles kan veranderen, maar de vorm blijft dezelfde. De trage onaangeroerde dagen. En even plots ligt een knopblaadje aan je voeten. Het veranderen was onhoorbaar stil. De blaadjes nemen gekreukeld de tijd om zich van hun krappe knopvorm te ondoen. Maar even plots kan het openen al bijna tot een uitvallen overgaan. Zonder je er stil bijstaat. Dan denk ik: ach. Gemiste dagmomenten. Te vlug aan voorbij gelopen.

Zo zien de dagen eruit deze week. Gepland maar ook onvoorzien. Afscheid en vooruitblikken. Te veel en oef wat tijd. Gespannen en ontspannen.

pop

Ik zat vandaag een hele dag in de kleuterklas! Op de school van metekind Tine werken ze rond de poppenkast. Vandaag was er projectdag. Ouders, grootouders, en een enkele tante... konden een dagje meehelpen bij een activiteit. In de voormiddag hielp ik juf Ann in de tweede kleuterklas met het knutselen van poppen. Deze namiddag mocht ik met Tine mee. We hebben strookjes papier geknipt en op een halve lege fles gekleefd. Morgen komt Jules op een stokje door de flessenhals piepen!

Ik heb me geamuseerd!

sporen

Ik was vandaag een dagje in het kinderatelier. Na woensdag en zaterdag zit het jaar erop. De kinderen kunnen dan hun jaarwerk meenemen. Vandaag maakte ik mijn selectie voor de tentoonstelling. Moeilijk altijd. Ook letten dat er van ieder kind (uit de vier groepen) iets te zien zal zijn. De onderste foto is het werkblad van de oude tekentafel waar ik altijd aan zit. Getekend door sporen van jaren creatieve arbeid. Met verf en snijmes.

De eindejaarstentoonstelling gaat door op vrijdag 25, zaterdag 26 en zondag 27 juni. Telkens van 14u tot 18u in de lokalen van de Sint-Lucasacademie te Gent.

la question mulâtre

'Men zegt dat er tientallen vrouwen op de heuvels rond Kigali stonden te kijken toen ons vliegtuig opsteeg. Dat is een grote wonde geweest voor de hele gemeenschap'

Vandaag zat ik buiten met een kop koffie de krant door te nemen. Luchtige zaken. Grote politieke vragen. De wereldkeuken. Tussendoor sopte ik mijn speculoos in de koffie. Een tussentitel in bruin liet mijn koekje oplossen in koffie.
Vijftig jaar (en voor velen meer) zijn er over heen gegaan. 'De kinderen van de zonde': kinderen van een Vlaamse vader en een Afrikaanse moeder. Een verhaal van vijf kinderen, één vader en twee moeders, die uit elkaar gehaald werden. In een weeshuis terecht kwamen en uiteindelijk overgevlogen werden naar België. Hoe ze nu leven met de fundamenten van dit verleden.
Een verhaal over hoe moeders onder druk werden gezet om hun kinderen af te staan. Tussen de zwart op wit gedrukte regels voel ik het verdriet van die moeders bij mij binnenstromen. Hoe was dit in godsnaam mogelijk?

Bovenstaande foto vergezelt het artikel. Op het portret van de vader heb ik een 'kindje-op-moeders-schoot' gelegd. Uit respect voor de moeders en hun verloren kinderen. Uit schaamte voor wat de blanke overheid heeft aangericht.

de standaard. zaterdag12,zondag 13 juni 2010. pagina 34 tot en met 38.

weg

'Inge, er is een weg die rechtdoor gaat, maar om één of andere reden neem je altijd zijsprongen om vervolgens weer op die weg terug te komen.' Een uitspraak tijdens een gesprek met een leerkracht van het secundair, jaren nadat ik was afgestudeerd. Zo was ik in zijn geheugen blijven hangen. Ondertussen ben ik jaren afgestudeerd en ik heb nog steeds dezelfde droom als toen: een eigen atelier en er kunnen werken aan mijn eigen weg. Ondertussen zijn er kinderen die mijn dagen kleuren en is die droom lichtjes gewijzigd. Een atelier en er kunnen werken op de momenten dat zij mijn zorg of aanwezigheid niet nodig hebben.
Maar ik blijf zijsprongen nemen. Uit noodzaak, denk ik. De dagen dat ik van mijn droom proef zijn o zo zoet. Geen atelier. Wel een tafel met uitzicht op de wolken. Ongestoord werken.
Zoals gisteren bijvoorbeeld. Dan kijk ik 's avonds naar mijn tafel. Naar het werk in wording. En ik watertand naar een vervolg.

ondanks

Ondanks de grijze massa' s die de dag verduisteren, probeer ik het blauw binnen te houden, al is het maar een streepje.

metamorfose

Binnen is er meer blauw. Buiten worden de bomen voller. De buien van de nacht maken de weiden groener. De lucht wordt grijzer. Elke minuut meer en meer.

klos

De klos en de sokkel.

druipen

Een zondag met hevige buien. Druipende regen. Harde wind. Grijze snel overwaaiende wolken.

Tijd om binnen door te brengen.

kretasteek

Haal de draad aan het midden door aan de linkerkant en maak een kleine steek op de onderste lijn. De naald is dan naar binnen gericht en de draad onder de punt van de naald. Maak een steek op de bovenste lijn met de draad onder de naald. Ga zo door totdat de vorm opgevuld is.

In: Creatief borduren voor de vrouw. Opnieuw uit de collectie Edith & Marcel.

blue

pelikan royal blue

Edith

Een nieuw stuk in de collectie Edith en Marcel: een schoolschrift van Edith. Zij volgde de richting snit en naad. Ik benoem het nu zo. Eigenlijk had ik moeten navragen hoe de studie toen werd omschreven. De foto die er los inzit, is beschreven op de achterzijde: 'Laatstejaars 1945 - Beroepsschool - plus namen van juffrouwen, meisjes die bij de voornaam werden aangesproken en meisjes van wie de voornaam beperkt werd door de eerste letter en gevolgd door de familienaam.

De modellen zijn doorgetekend van een boek. Ernaast een klein strookje van de stof en vermelding voor wie het werd gemaakt. Zij was een uitmuntende leerling!

ode

Stilte voor Louise Bourgeois.

'When I was growing up, all the women in my house were using needles. I've always had a fascination with the needle, the magic power of the needle. The needle is used tot repair the damage. It's a claim to forgiveness. It is never aggressive, it's not a pin.'

Het citaat noteerde ik drie jaar geleden bij het lezen van 'Louise Bourgeois: destruction of the father, reconstruction of the writings and interviews 1923-1997.' Je vindt het op pagina 222.

hoekje

Tijdens de week is het vroeg opstaan. Alice moet tijdig de bus halen. Ik ontbijt twee maal. De eerste maal uitgebreid met koffie, samen met Alice. Eenmaal zij op weg is, heb ik nog 20 minuten tot Florence opstaat. Met haar neem ik mijn ochtenddessert: yoghurt, soms met muësli, soms met fruit of allebei.

In die tussentijd trek ik me terug in mijn 'hoekje'. Zetel tussen schoorsteen en raam. Ik borduur, haak. Lees. Teken. Maak aantekeningen. Kijk naar buiten. Overdenk. Mijmer. Daar begint mijn dag.