Het gebeurt dat ik kunst zie en niets kan zeggen. Dat in mijn hoofd woorden flitsen. Dat ze gaan schuiven tot zinnen die geen spreektaal zijn. Ik moet ze schrijven.
Vorige week had ik het weer. Na de opening van de tentoonstelling van Jo Van Rijckeghem. Ik had enkele weken ervoor al een bezoek gebracht aan zijn atelier en ik was geraakt. Soms ben ik rad van tong. Op zo een moment heb ik tijd nodig om alles te laten bezinken.
Toch enkele dagen getwijfeld en gisteren heb ik besloten om de tekst in stukjes op de blog te brengen. Ik zal ze nummeren onder de titel: 'Hout groeit'. Vandaag deel 1.
Ik zal geen foto's toevoegen van zijn werk. Er zijn er op het net van goede kwaliteit. Je vindt ze hier, of hier, of hier. Mooie beelden van het atelier vind je hier. Ga kijken bij fotografen: Bart van Leuven en klik het huis van Jo Van Rijckegem aan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten