29.2.12
28.2.12
26.2.12
minder dan niets
Wat doet een mens als ik als niets moet? Minder dan niets. Het hoogst noodzakelijke. Rusten. Kracht verzamelen om de week in te gaan. Vergeten. Vooruit zien. Blad na blad wegdromen.
25.2.12
weerspiegeling
De weerspiegeling van een vakantieweek. Het is voorbij, de tijd dat ik plande wat we samen konden doen. Er was altijd een museumbezoek bij. Een natuurwandeling, namiddagje met vriendin en kroost, tijd om iets samen te bakken, te knutselen. Nu zijn het de dames die plannen maken. Soms hebben ze mij daar niet voor nodig. Af en toe nog wel.
Vandaag was het een dag die naar meer liet verlangen. Zon. Weinig wind. Deze ochtend had ik zin om de fiets te nemen en naar de markt te rijden in het nabijgelegen dorp. Heb ik gedaan. In de namiddag hebben we onze keel schor geschreeuwd bij de volleywedstrijd van Florence haar ploeg. Ze wonnen! Dan heb je minder spijt dat je die zalige namiddag in een sporthal doorbracht.
Morgen is er niets gepland. Ik kan het bijna niet geloven.
° foto's zijn nog van vorige zondag....
21.2.12
uitzicht
Ik lees, in enkele dagen tijd twee visies over ramen met uitzicht. Mondriaan zou eens zijn studioraam witgekalkt hebben om het uitzicht op de tuin te verdoezelen. Hij hield niet van het 'groen', de natuur.
Find a Mondrian painting with green in it and I will give you a cigar.
De droomfabriek van Franco Dragone (eens Cirque du Soleil) is gevestigd in de Rue de Belle-Vue. De straatnaam belooft een uitzicht dat er niet is. Misschien heeft Dragone zich hier met opzet gevestigd. Verzin zelf het uitzicht. Make believe. Het is zijn vak.
Mijn droomwoning staat op een plaats waar geen inkijk mogelijk is vanop de straat. Grote ramen, plaatsen met intieme kleine ramen. Uitzicht op een tuin met één grote, jawel, tulpenboom. Van zodra de temperatuur het toelaat, ramen open zetten. Briesje voelen.
Hier. Geen tuin met boom. Huis langsheen een drukke baan. Het zolderraam kijkt wel uit op de achterliggende akkers. Veel licht. Van de vroege ochtend tot het moment dat de duisternis invalt. Gordijnen tegen inkijk. Nog die van toen mijn grootvader er woonde. Te ouderwets (volgens dochters lief). Ik kan hen geen ongelijk geven.
Leesvoer: dSweekblad NR.26 en The world of Interiors. March 2012.
19.2.12
ochtend
Uitwaaien. Kouder dan we hadden verwacht. Het fluitconcert van vogels liet ons genieten van een stevige ochtendwandeling in een nagenoeg verlaten natuurgebied aan de rand van de stad. Af en toe een jogger. Wandelaar met hond. Dochter met oortjes om de stilte te overwinnen.
Een moeder die met een camera deze zondagsrust wou vasthouden.
18.2.12
voedsel
Voedsel voor de geest. Meegebracht uit de stad. Als zoete verrassing me gegeven. De weekendkrant. Woontijdschrift en een heerlijke praline van Yuzu. De vakantie is ingezet. Kleine pauze ingelast. Met koffie. Lezen. Dromen.
In mijn hoofd fluit de speelvogel. Schuif ik met kasten. Voeg ik een tapijt toe. Zie de wanden met een laagje verf. Verschans ik me aan de werktafel. Omring ik me met duizend vel papier en wat waterverf.
De pauze is bijna afgelopen. De tulpen heb ik in een kermisblauwe vaas gezet. Kopje is leeg. De praline heeft gesmaakt. Straks supporteren voor dochterlief. Haar op zondag vergezellen naar een extra training. Ondertussen de tijd vinden om een ochtendlijke wandeling te maken met andere dochterlief in het nabijgelegen natuurgebied.
Morgen probeer ik het weekend in schoonheid af te sluiten met David Hockney. 'A bigger picture' is te bekijken op Canvas, na de Canvasconnectie. En dan kan ik een weekje verder.
16.2.12
feest!
Wie graag de sfeer van het verjaardagsfeest en de dko-dag opsnuift, kan hier klikken voor wat impressies. Op de foto boven: juf Roos die de kinderen dieren liet maken met kleurige sponsjes.
Foto's van Ditmar Bollaert.
14.2.12
slingeren
De feestslingers voor morgen liggen mooi bij elkaar gevouwen. Met de restjes heb ik nog wat doorgestikt. Ik overweeg zelfs om ook die morgen ergens een plaatsje te geven.
Twee geschilderde stroken slingeren niet mee. Als twee prachtige landschappen heb ik ze afgezonderd van de rest. Ze krijgen een eigen plekje in het kinderatelier.
Zou het bos gelukkig zijn met al die ritselende aandacht?
13.2.12
één twee drie vier
Hoedje van papier.
In volle voorbereiding voor 'De verjaardag van het bos' op woensdag.
Enkel nog de slingers naaien en we kunnen vieren!
10.2.12
tussen
Een vrijdag met tussens. Tussen werken en rusten. Binnen of buiten. Koud en warm. Lezen of luisteren. Tussen dus. En niet altijd kunnen kiezen.
7.2.12
6.2.12
mop
HET IS SCHILDERLES DE MEESTER KIJKT NAAR IEMAND ZIJN WERK EN ZEGT JONGEN TOCH IK ZIE ALEEN EEN KOE JONGEN: MAAR MEESTER TOCH BENT U BLINT? BIJ DE KOE IS GRAS MEESTER: IK ZIE GEEN GRAS JONGEN: KAN IK DAARAAN DOEN DAT DIE KOE DAT GRAS OP GEGEETEN HEEFT!
Voor het kinderatelier begon, vertelde Emma me een kunstmop. Ik onthou geen moppen. Daarom schreef ze het tussendoor voor me op. Om nooit meer te vergeten.
3.2.12
voor marie
Als een lief kind jou vraagt of je iets in haar poëziealbum wilt tekenen, dan zeg je zonder nadenken volmondig ja. Ik toch.
Voor Marie. Van het bos, de uil en mij. Met een zoen van de juf.
2.2.12
1.2.12
warmte
Mijn rug heeft nog even de tijd nodig om zich op te warmen. Ik was kort buiten (zonder jas). In huis is het warm en het zonlicht dat binnen valt toont alles nog warmer.
Wij hebben een dak boven ons hoofd. Dat er zoveel mensen zijn die daarnaar op zoek moeten. Dat daar weer over geruzied wordt. Op hoog niveau. Winter na winter na winter.
Abonneren op:
Posts (Atom)
