it's showtime

De tentoonstelling kan beginnen. Werken zijn opgehangen. Geen kind is vergeten. Ik ben een gelukkige juf.
Zin om langs te komen? Nu zaterdag en zondag, telkens van 11 u tot 18 u. Ingang via de Oude Houtlei of het Ingelandgat. Welkom!

straks

Straks begint het grote werk. De panelen worden opgesteld. Een laagje verf. Het werk van een heel jaar kinderatelier wordt opengelegd. Ik zal wikken en wegen. Lijstjes bijhouden of er van ieder kind wel één werk hangt. Liefst twee. Misschien meer. De slingers worden opgehangen. Een medaille.

Straks maken we er het beste van.

dat was het...

De gouden medailles zijn uitgereikt. De vakantie start voor de kinderateliers. Ik werd in de bloemetjes gezet. Lieve woorden. Applaus. Bloemen uit een mooie stadstuin, kaartjes. Lekkers. Een stoere ridder...
De juf wordt daar stil van.

zingen

Deze ochtend zongen we een volleybaldeuntje. Nog één. Nog één. Nog één één één één één één. Het laatse examen voor dochterslief. Frans en aardrijkskunde. En dan zetten zij hun vakantie in.
Nog één voor mij morgen. Het laatste kinderatelier. Daar hoor je me niet voor zingen.

Gisteren in de avond zongen de wolken een weelderige aria. Vandaag fluit de wind. Zingt de zonnige schaduw van het veldboeket. Duren mooie liedjes dan echt niet lang?

plus één

Dank je wel. Voor de lieve woorden. Een virtuele bloemknop voor jullie.

zevenhonderd

Zevenhonderd keer kermisblauw. Blauw gemoed. De vogels die ik graag hoor zingen. Woorden die ik lees. Blijven hangen. Bloemen waar ik van hou. Zoet dat in mijn kleine keuken gebakken wordt. Vrienden voor wie ik de tafel dek. Het vriendenhuis waar ik tot rust kom. De muziek die me overweldigd bij momenten. Het werk aan mijn tafel dat soms wil lukken en vele dagen ook niet. Dochterslief die mijn hart vullen. Over kunstenaarszielen. Gevonden voorwerpen. Ontmoetingen. Kleine kunstenaars. De regen en de wolken. Het licht. Wonen. Mensen. Over hoe het was en nooit meer kan worden. Dromen. Buiten en binnen. Kleine dingen van de dag. Om te bewaren. Voor dochterslief en voor wie het wil lezen.
Zevenhonderd keer kermisblauw.

lezen

Mijn favoriete plek om ongestoord te lezen. Bed. Tenminste, wanneer deze vrij is. De dames studeren er graag deze examens. Ene dochterlief aan mijn werktafel. Andere dochterlief achter het houten raamwerk op bed. Of omgekeerd.

contrapunt

Nog nooit met zo veel eenvoud, kracht en zeer intens over moeder zijn gelezen*. Ik begin opnieuw. De Goldbergvariaties in het oor. De leeservaring zal nog dieper gaan.

*Anna Enquist. Contrapunt.

twee

Vorige week was er het laatse 'echte' kinderatelier voor dit academiejaar. Op groot verzoek hebben we een lesje waarnemen ingeschakeld. Eerst tijd genomen om de delen van het stilleven afzonderlijk te bekijken en op papier te zetten op verschillende manieren. Vervolgens konden de kinderen zelf een stilleven samenstellen en zoeken naar de juiste plaats van de voorwerpen op hun blad papier. Met pen en inkt, houtskool of potlood.

Volgende week is het de allerlaatste keer.Volgens traditie. Snoepjestijd, medailles maken en het uitreiken ervan. Daar spreken ze nu al van.

Op zaterdag 30 juni en zondag 1 juli is er de eindejaarstentoonstelling. Jullie zijn welkom van 11 u tot 18 u.

woorden

'Het verleden. Dat wat verleden is. Stel dat je daar, als een indiaan, vanzelfsprekend naar zou kijken, dat je ermee wakker zou worden, er de hele dag mee zou rondzeulen, dat het zich zou aandienen als het landschap van de droom. Zo vreemd was dat niet, dacht de vrouw, eigenlijk was dat hoe het was. Ze sloot haar ogen en stelde zich de toekomst voor in de gedaante van een man die achter haar stond, die zij niet zag. '

Anna Enquist schreef ze neer in Contrapunt. Ik las ze deze nacht en ze blijven.

tussendoortje

Studeerweekend. Dochterslief zetten hun twee laatste weken schooltijd (voor de zomervakantie) in met studeren. Daar horen verwennerijen bij. Om het allemaal wat te verzachten. De omgekeerde pruimentaart van Donna Hay is hier de laatste weken favoriet. Ik had het eerder met nectarines en appelschijfjes gedaan, maar nu dus met zure pruimen. Met rabarber zal het ook lekker zijn, vermoed ik. De zoete taart kan het zuur verdragen. Dat zorgt voor een aangename twist.

Zin om het uit te proberen? Het basisrecept dat ik meegeef is voor 4 personen met een taartvorm van 18 centimer doorsnee. Ik maak het in een vierkante brownievorm, verdubbel de hoeveelheid en leg een velletje bakpapier in de vorm. Voor de bodemlaag gebruik ik bleke basterdsuiker. Voor het deeg bruine.

50 gr boter, gesmolten - 50 gr suiker - 2 pruimen, zonder pit in plakjes
taartbodem: 80 gr boter - 75 gr bruine suiker - 1 ei - 75 gr zelfrijzend bakmeel - 1/2 theelepel vanille-extract
slagroom om te serveren

Verwarm de oven voor op 160° C. Giet de gesmolten boter over de bodem van een ronde taartvorm van 18 cm. Bestrooi met suiker en schik dan de plakjes pruim op de suiker.
Klop voor de taartvorm boter, suiker, ei, meel en vanille met een mixer in 4 minuten luchtig en glad. Schep het mengsel over de pruimen en bak 35 minuten of tot de taart gaar is (testen met een prikker).
Draai de taart om boven een bord en serveer met slagroom.

licht

En er was licht. De armaturen hangen er vermoedelijk al vijftig jaar of meer. Er waren oorspronkelijk glazen koepels overheen geschoven, maar die waren hier het laatste jaar gesneuveld. Aan vervanging kwam ik niet toe. Zo gaat dat vaak bij mij.

Nu zat ik deze middag na mijn lunch wat in de Elle Decoration (juli/augustus 2012) te kijken en mijn oog viel op lamp Z1 van Nelson Sepulveda. Ik heb ze al vaker gezien in de blaadjes, maar niet eerder ging er bij mij een creatief lampje branden.
In mijn stofjesmand lag nog een lap linnen met een waslaagje aan de keerzijde. Met naald en garen gewerkt, wat lintjes bevestigd. Zie daar. Licht met een jasje.
Nu nog kleine peertjes kopen en ze lijken als nieuw.

Dank je wel, meneer Sepulveda, voor jouw fantastisch idee dat ik even kon lenen.

3x

Het versgeplukt tuiltje krijgt het perfecte licht van de avondzon. Daar word ik nu blij van. En van het wilde konijn of de haas die ik tussen de groeiende mais zag springen naar de koeienwei. Van het werk dat wat vlot. Van punt tot punt. Zoekend.

vandaag

Binnen. Buiten.

hier en nu

Het is rustig in huis. Vogels fluiten. Weinig verkeer.  Ik trek me terug met een blaadje vol droomhuizen. Een thee naast mij. Wat munt en een schijfje citroen voor het zomers gevoel. Hier en nu is afgeleid worden door de zon die een hoekje in een ander licht laat zien. De tafel passeren en mijn neus laten verdwijnen tussen de pioenrozen. Wegdromen. Naar lang geleden. Hier en nu wou ik even vasthouden.

wat

Wat van gisteren. Wat van vandaag. Het briesje. De zon valt binnen. Geschikt om met aquarel na te denken over de Haute Nouveauté...