Er zijn nog altijd mensen die genieten omschrijven als verloren tijd. Vooral voor vrouwen. Als je aan de schoolpoort staat dan hoor je middag na middag wat een goede vrouw moet doen: ramen lappen, wassen, strijken, eten klaarmaken (nog een verschil met koken), poetsen!.... En genieten? Ik bedoel niet luieren, maar genieten? Vies?
Laat mij vertellen waar ik kan van genieten. Zoals gisteren. Nog even lichtjes soezen onder een katoenen gerimpeld laken. Een ochtenbriesje op het gezicht voelen strelen. Een koffie met een tijdschrift na het ontbijt. Notitieboek bij de hand voor als een woord of beeld oplicht. Na een gezellig ijsje met verse aardbeien in gezelschap van lieve mensen op het buitenbed liggen. Naar de hemel staren. Naar de spelende schaduw van planten op een houten plank. Lezen. Kleine stukjes. Lachen met woorden. Verwondering.
En laat ik jou vertellen dat hoe druk de dag ook is, ik toch probeer te genieten van een afwas. Als ik poets dan beloon ik mezelf met een vers bloemetje uit de tuin. Ik verzin eten met wat in de ijskast ligt.
Ja, ik geniet. Mijn verloren tijd geeft mij rijkdom. Onbetaalbare rijkdom. En is nog waardevoller als anderen kunnen meegenieten.
6 opmerkingen:
very early in the morning i heard the swallows!
mooi.
ja, genieten van de simpele dingen, het is soms een kunst denk ik; ik doe mijn vaat sinds de verhuis op mijn terras in twee teiltjes water want ik heb nog geen gootsteen, dat is wel genieten ja, vooral als de zon schijnt :-)
is die schoolpoort niet een plaats om te mijden? heb er zelden iets boeiend gehoord maar nu troost ik me ook omdat mijn agenda niet toelaat dat ik er vaak ben. zondags genieten van lachsalvo's in de verte, uit een andere tuin terwijl je ook de wind kan horen
hmmm...ik vind je prachtig schrijven en zo vol poezie...iedere keer!
Ik kan er zo van genieten....
Prachtig verwoord... heerlijk
Een reactie posten