27.3.12
mijtijd
Een laatste studeernamiddag voor de dames. De komende dagen boeken ze overvol. Ik zoek me een weg door die drukte. Deze namiddag heb ik voor nog wat 'mijtijd' gezorgd. Zolderraam geopend. Gespeeld met vorm en kleur. Nog even afgezonderd van wat morgen brengt. En de dag erna. En daarna.
25.3.12
veranderen
Een vroege ochtend aan de rand van de stad. Een lucht die killig neerviel over het natuurgebied. Ik moet toegeven dat ik er niet naar gekleed was, maar ik heb toch een stevige wandeling gemaakt. Het werd een stappen in herinneringen. De tijd van voor de kinderen er waren, de wandelingen met kinderwagen of met hen op de schouder of de rug. Toen we in de stad woonden, kwamen we vaak naar hier.
Tijd brent verandering.
De takken dragen knoppen. Vogels zingen vrolijk. Het groen gaat glanzen. Mist trekt op. Alles is anders.
21.3.12
20.3.12
lente
De lente stroomt het huis binnen. De verwarming kan weer even uit. Rode tulpen doorheen het huis. De roze, die ik nog te mooi vond om weg te doen, bezorgen mij een tweede lente in de keuken . Sinds gisteren is het examenritme ook binnengehaald. Nu nog voor één dochterlief, vanaf donderdag voor beide. En dan deel ik in die rust en trek me terug aan de werktafel.
15.3.12
verzamelplaats
Mijn oog valt best vaak. Op meubels en objecten om het wonen te verzachten. Daar blijft het dan bij. Bij het vallen op. Het woord 'als' hoort daarbij. Daarom is het heerlijk om met wat centen, waarmee je amper 2 broden koopt, een object in huis te halen. Eén waarvoor ik viel. Bij de kringloop.
Het wordt mijn verzamelplaats voor dagdromen in papier. Geschreven en in plaatjes. Met nog wat plaats vrij voor een kopje. Stukje chocola en straks één bloempje van buiten. Ik zal er niet gauw spijt van krijgen.
14.3.12
De gewone dingen zullen vandaag doorvlochten zijn met sombere gedachten. Vanochtend werden we wakker met dit bericht. Ouders die nog niet weten of ze hun kind zullen terugzien. Als alles volgens plan was verlopen konden ze hen nu in hun armen sluiten.
12.3.12
heinz
Vriendin Inge VAN DAMME werd met haar kaftontwerp voor het boek 'Heinz. My secret ingredient cookbook' genomineerd voor de publieksprijs van het beste boekomslag. Tot 14 maart kan je nog stemmen. Klik hier en stem op het meest rode en smakelijke boek.
![]() |
| FOTO: BART VAN LEUVEN |
Vriendin Inge VAN DAMME werd met haar kaftontwerp voor het boek 'Heinz. My secret ingredient cookbook' genomineerd voor de publieksprijs van het beste boekomslag. Tot 14 maart kan je nog stemmen. Klik hier en stem op het meest rode en smakelijke boek.
11.3.12
naar buiten
Het was een vroege zondagochtend. Dochterlief trainde in Vilvoorde. Alice en ik keken toe. Lazen wat tussendoor. Kletsten. Geen vermoeden hoe mooi de zon was gaan schijnen. Verblindend toen we buiten kwamen.
Thuis hebben we de tafel buiten gedekt. Genoten van thee. Lentelectuur. De kiddistvogel* voor het eerst gehoord dit jaar. Dit weer mag nog even aanhouden.
*kiddistvogel. Hij fluit: kiddist, kiddist, kiddist, soms ook 5 x na elkaar. Laat een korte pauze en herhaalt dit dan.
Ik had een aantal jaren terug een meisje in het kinderatelier. Haar naam is Kiddist. Op een dag vertelde ik haar mama dat ik een vogel steeds haar naam hoorde zingen. Bijzonder was dat Kiddist zelf dit ook al had gehoord. Maar om welke vogel gaat het? Iemand een idee?
9.3.12
sandy c.
Geleend in de schoolbib. CALDER, An autobiography with pictures. (Pantheon books, New York.1977). Chronologische herinneringen, verteld zonder voorafgaande notities door Calder, terwijl zijn schoonzoon ze noteerde.
Ze begonnen op 15 januari 1965 en de laatste autobiografische babbel was op 4 mei, hetzelfde jaar.
Telkens staat de datum en de tijdsduur genoteerd.
Ik lees, maar het is alsof ik bij hen zit en meeluister. Van de ene herinnering naar de andere. Verhuis mee van de ene plek naar de andere op dit moment.
Wat herinnerde Calder zich op 9 maart 1965? Een gesprek van 11:00 a.m tot 12:30 p.m.
Herinneringen aan Varengeville (accordeonconcert met G.Braque), over honden in de buurt en London, waar hij ook een aantal circusvoorstellingen gaf en een ontbijt met Leger.
Klein fragmentje?
"I was surprised one morning to have a visit from Braque.... We had quite a long and pleasant talk, he and I, and he came out with a statement that when there are people around and you are working, and you prefer to stop working for a moment and think of something by yourself, then the people who surround you wonder what in the world you are doing and why the hell you don't get busy."
The New York Times Book Review schreef toen: " The product is straight Calder, unpretentious, innocent, naïvely witty, filled with memories of good times (most of his time have been very good)...."
6.3.12
5.3.12
waterdag
Waterdag. Kringen in dikke plassen. Strepen op de ruit. Hard gesis van wagens die voorbij rijden. Het wordt binnenblijven. Sind gisteren dwingt mijn lichaam me het heel rustig te houden. De stem is weg. Grieperig futloos. Dit gemist. Vandaag gaat het beter. Zucht. Opluchting. Laat ik toegeven dat het met wat lentezon nog beter zou gaan. Maar we nemen de dag zoals hij komt. Ik ga voor Bach vandaag. Harder dan het tikken van de regen. Als het moet nestel ik me met wat lectuur en mooie plaatjes. Een warm drankje, dikke lepel honing. En weten dat het morgen minder zal wateren.
1.3.12
tekenspelletje
Wanneer een vakantie al officieel is begonnen en het lijkt alsof heel de stad warm ingepakt vertrokken is naar de sneeuw, blijven de deuren van het kinderatelier nog even geopend. Dan nemen we tijd om iets luchtigs te doen. De kinderen maakten de 'nieuwe' mens in een collage, die ze vervolgens op papier interpreteerden met tekenmateriaal naar keuze. Gekroond, gestrikt, in stukken geknipte wielergoden, je kon het niet gek genoeg verzinnen...
Tekeningen van Emma, Victor, Dora, Kas en Ilias.
dierenrijk
Ik had gisteren nog wat tijd om foto's te nemen van werk in het kinderatelier. Herinneren jullie 'gebundeld' nog? Onder een doek zaten speelgoeddieren verscholen. We leerden traag kijken. Deel per deel met verschillende tekenmaterialen. Een week later voegden we alle delen bij elkaar met klei. En soms was een dier zo prehistorisch oud dat het niet meer op de benen kon staan...
Het dierenrijk volgens Lola, Cesar, Kas en Gust.
Abonneren op:
Posts (Atom)
