uitvluchten

Laat de naaimachine het afweten. Wou ik net wat lapjes afzomen. Moet ik voor andere oplossingen zorgen. Hangt 'hij' te wachten op een 'zij', die er waarschijnlijk niet komt in de vorm zoals ik haar gisteren in het hoofd had. Wil ik vandaag te veel. Veel te veel. Ligt daar ook nog een stapeltje administratie te wachten. Gelukkig flitsen de lachende oogjes van Banu me voor de ogen. Kan ik denken ik aan gisteren. Dat het onderonsje met collega's toch keuvelend zalig was. Misschien zoek ik eigenlijk alleen maar uitvluchten om niet aan de slag te gaan. Misschien zijn de wolken te grijs vandaag om het al te blauw te maken. 

Toch moet het één en het ander gebeuren. Kan de wachttijd niet uitgesteld worden.Het moet.

ritme

'Koning Lijsterbaard'. Met dit sprookje begon de allerlaatste lange opdracht in het kinderatelier. Voor elk personage of elke plaats werd een vorm gekozen. Driehoek, vierkant, ruit, cirkel...kreeg een passende kleur. En dan kon het echt beginnen. Een kleurig spel van ritme. Ik zou er bijna van gaan dansen. 

Werken van Imme, Nuria, Silke, Monica, Hanne, Astraia, Daniël, Emma en Jozefien. 

Sorry voor de beeldkwaliteit. Ik vrees dat ons cameraatje te vaak iets minder scherp ziet, de laatste tijd.

wind

De bomen staan weer recht. Kauwen moeten tegen de wind in vliegen en worden van tijd tot tijd teruggeblazen. De dames vonden het deze ochtend het uitgelezen weer om met de fiets naar de stad te rijden. Ze hadden zin om eens lekker nat te worden. Doen ze wel meer de laatste tijd, fietsen naar school. Omdat de bus overvol zit. Gisteren zat zelfs een chauffeur te roken terwijl dochterlief als een sardientje in een blik vooraan tussen de passagiers zich staande moest houden. 

Ik tracht me weinig aan te trekken van de grijze wolken. Trek me terug op enkele vierkante centimeters. Tijd om wat af te werken voor de wind alles van de tafel veegt.

Maak er toch een zonnig weekend van!

noteren

schetsen

Verscheurde Afrikaansche schetsen op een tafel, ergens in een Vlaamsch dorp.

snor?

Wanneer zit het snor bij jullie? Je zou me zacht horen brommen wanneer je me in de feauteuil zag zitten, met naast me een stapel boeken die ik met me meenam bij het afdalen van de trap. Zacht briesje dat langs me heenwaait. Bij zomerse valavond onder de gloei van de lamp verdwalen tussen woorden en plaatjes. Recepten. Sferen. Inspiratie. Een gedroomde versie van de huisbibliotheek heb ik in een boekske gevonden. 

Als je goed luistert kan je me ook zacht horen ronken als ik het garen van de klos rol. Het bijknip en door het oog van de naald laat glijden. Terwijl ik bedenk wat kan toegevoegd worden. Anders kan. Als je goed luistert kan je nog net de kidistvogel horen. Kidist.Kidist.Kidist.Kidist.

Helemaal mooi wordt het als ik op mijn stappen kan terugkomen en wat snorrenpijperij van de grond pluk. Een onbeduidend pruldingetje, dat bovendien ook nog een vrouwelijk woord blijkt te zijn. Misschien ben ik wel, in de ogen van anderen, een hele dag met snorrenpijperij bezig. Zal ik erom ronken?

Als je van fotografie houdt, dan kan je sinds deze week ook snorren. Kijk hier. Het eerste Belgische fotomagazine online. 

Snor?

waarheden

Zoek een bijzonder voorwerp. Bedenk drie waarheden, slechts één is de juiste. Een opdracht voor het vak Nederlands van één van de dames. Bovenstaand object vonden we tussen het nagelaten gereedschap van mijn grootvader. Ondertussen weten we ook wat het is. Wat denken jullie?

Het kringloopblauw vindt langzaam zijn weg in nieuw werk. De nectarineskratten bracht ik mee uit de supermarkt. Het lederen riempje lag vorige week nog in Portugal. Waar of niet waar?

mr. josé leite

Alice Bernardo van noussnouss nam een prachtig initiatief. Saber fazer. Ze gaat op zoek naar traditionele en semi-traditionele ambachten en legt ze vast. Neemt foto's en beschrijft het werkproces. Vorige maand las ik op haar blog over de klompen van Mr. José Leite. Vijfentachtig jaar is hij. Iedere dag werkt hij aan zijn klompen. Daar moet je gelukkig oud van worden. Alice gaat bij deze klompen nog een stapje verder dan enkel documenteren. Je kan ze ook bestellen. Er is geen voorraad, ze worden op vraag gemaakt. Ik ben nogal traag in dit soort dingen. Overweeg soms te lang of iets echt wel nodig is. Maar met deze klompen wil ik dag in, dag uit rondlopen. Twee weken geleden besteld. Tussendoor gedacht aan Mr. José. Zou hij het leder aan het bewerken zijn. Zijn de klompen aan het drogen? Vorige dinsdag een berichtje van Alice: bestelling verzonden. Deze ochtend thuis besteld.Uit Portugal. Klompen met een ziel.

nagelaten

ochtend

Dacht. Ik neem de bus naar de stad. Laat de wagen. Vandaag liet ik me openbaar vervoeren. De dames zijn een dagje naar het sportfeest van hun school. Ik mag hen enkel ophalen. Dus ik kon de dag wat rustiger indelen. Wel vroeger door. Op zaterdag is er maar om het uur een bus in het dorp. Een uur te vroeg in de stad. Dacht. Rommelmarktje kuieren. Maar de kraampjes werden zomers traag uitgestald. Dacht. Maak een wandeling door de kleine straatjes. Heb ik gedaan. Lege stad. Terrasjes werden opgesteld. Late feestgangers die zich naar de tramhalte sleepten. Man huilend op een paaltje. Woorden die naar alcohol ruiken. Vriend erbij. Mannenverdriet die geen vrouw wil horen op een zaterdagochtend. Andere man, ommuurd door pak en zak, liggend in een slaapzak in de inkomhal van de winkel. Denk je. Gelukkig is het wat warmer vandaag. Ik had geen haast. De ogen volgden traag mijn stappen. Bleef staan voor een gesloten pand. Kon nu. Geen voorbijganger die er erg in had. En dan in het uitstalraam bij de antiquair. Een ongelooflijk prachtig harnas. In overwegend blauw dan nog wel. Ik hoop dat het er nog even mag pronken. Heb ik een excuus om de volgende keer de bus te missen.

kringloopblauw

Nieuw blauw in huis. Kringloopblauw. Groen blauw. Maar ook groen. Om dan weer te zeggen dat mijn vingers niet zo groen zijn. De eerste alfalfakiemen, dat liep fout. Was vergeten de zaadjes eerst nat te maken. Enkel de in het water getuimelde zaden ontkiemden. Deze ochtend heb ik de tweede lichting geoogst. Iets te ver laten komen (en ik had ook teveel zaadjes op het rooster gelegd!) De komende dagen gaan we dus hartkiemen smullen. Misschien doe ik het slaatje wel in één van mijn oudnieuwe schalen. Ze stonden in de kringloopwinkel te wachten tot ik er voorbij kwam. En stond daar ook niet deze enorme klos prachtig blauw garen? Weet niet echt wat voor soort materiaal het is. De draad is zeer broos. Ontrafeld zichzelf bij het naaien. Ik zie wel hoe ik dit kringloopblauw in de omloop breng.

beauty

London, August 1890

Dear Colleague,

  Those who find ugly meanings in beautiful things are corrupt without being charming.This is a fault.

  Those who find beautiful meanings in beautiful things are the cultivated. For these there is hope.

  They are the elect to whom beautiful things mean only Beauty.

  Your sincereley,

  Oscar Wilde


gelezen in: Leonard Nolens DAGBOEK van een dichter. 1979-2007. pg 830.

gewoon

Gewoon. De stappen en overblijfsels van het werken. Afstand nemen. Bevragen. Verder werken. Een streepje zwart toevoegen. Toch weer blauw verknippen. Wegleggen. Stapelen. Schikken. Naaien. Losknippen. Ophangen. Denken. Puzzelen. Kinderspel toch?

vierkant

Zonder omwegen. Ik kan dit ook vierkant ontkennen.

leven

Als ik rondom mij kijk dan herken ik het leven. In de lucht. Donkere blauwgrijze wolken die van minuut tot minuut veranderen en uitdeinen. Verder zweven. Een zon die wacht. Ik zie het leven dat voorbijgaat, zonder het echt te kunnen vatten. Kijk ik de andere kant op dan zie ik de akelei die zich langzaam laat opdrogen tot zijdebroos papier. Dan verwonder ik me over de schoonheid van het voorbij zijn.

Als ik rondom mij kijk dan herken ik mijn leven.

schilderspalet

In de voormiddag had ik wat tussentijd op te vullen in de stad. Enkele musea in de buurt. Het werd het MSK. De collectie ken ik. Weet niet meer de hoeveelste keer ik er kuier langs de meesterwerken. De Uitnodiging tot het paradijs vertraagde als eerste mijn fluisterstappen door de museumzalen. Permeke dwingt me dan alweer om te zitten. Het uitgestrekte lichaam van zijn rustende boer te bewonderen. Vandaag werd ik ook aangetrokken door de schoteltjes op de schoorsteen waar de de verliefden van Leon De Smet geen oog voor hebben. Ik had graag mee aan tafel geschoven bij het bezoek bij de pachtster om het licht te zien vervagen dat op de koffiekopjes lag.

Bij elk bezoek wil ik ook de meesterschilder aan het werk zien. Geniet zo van de blauwe vegen op de porseleinen kom, de penseel die zacht een streep over het meesterwerkje trekt, het oude papier met omgekrulde randen, de blokken die bijna uit het schilderij vallen. Het heeft iets weg van een zondagskiekje, maar laat me altijd verstillen. 
Een zondags detail met toetsen van een schilderspalet.

Details uit:

Uitnodiging tot het paradijs van Edgard Tytgat. De meesterschilder van Jan Verhas. Het interieur of de verliefden van Leon De Smet. Je kan ze hier opzoeken.

fk

Ik had kunnen schrijven over de goede vrienden die gisteren langs kwamen en een persoonlijke toets hebben nagelaten in mijn leeshoek. Een zwart begrensd vlak die even doorloopt tot de andere muur. Het kunstwerk, in die zwarte diepte die geen diepte is. De woorden die borrelen in mijn hoofd, maar ze daar laat. Omdat ik gewoon wil genieten van de beweging. De restanten.

Ik had kunnen schrijven over de chiroleiding die gisterenavond ons, de 'kokkies', verrasten met huisgemaakte gerechten en een overaanbod aan zoete desserten. Van chili con carne, preischotel, frisse sla met tomaat en mozarella, pastaschotel tot perenspeculoostaart, rabarbercrumble.... En wij ondertussen bijpraatten, herinneringen bovenhaalden, vooruit keken naar het komende kamp.

Maar ik vertel je vandaag met weinig woorden over de kleerkast van Frida Kahlo. 'Self Portrait in a Velvet Dress. Frida's Wardrobe, Fashion from the Museo Frida Kahlo'. Weinig woorden omdat ik pas begon met het lezen van die fascinerende tekst over het openen van haar kleedkamer (na vijftig jaar), wat de onderzoekers zagen, hoe ze restaureerden, de historische achtergronden van motieven... Ik kijk plaatjes. Onophoudelijk. Tussendoor. Met of zonder kopje thee. Terwijl de dames me om de oren zeuren of we dan toch niet beter wat voor hun kleerkast gaan shoppen. Verwonder me over de eenvoud van het model. De spanning tussen kleding en persoonlijkheid. Traditie.

Foto boven is een oorspronkelijk lintje in de kleerkast van Alice, die tot enkele jaren terug mij toebehoorde en daarvoor al bij mijn grootouders stond, daarvoor bij één van mijn overgrootouders. Het is bevestigd aan de zijkant van de deur.