ontwaken

liriodendron tulipifera

Dat er nooit een liriodendron tulipifera in onze tuin geplant zal worden, daar leg ik me bij neer. Sta me toe, als ik dan onder mijn geliefde boom in park Breivelde sta, terug te denken aan die droomwens.
Gelukkig had het afgelopen week goed gewaaid en lagen verspreid onder zijn hoge kruin enkele twijgen met de bloemharten. Ik heb ze verzameld en meegenomen. Eerst nog dicht en groen, vervolgens komt het hart open en wordt het houterig. Een bloem op zich.

reepje bos

De enige manier om mijn hoofd leeg te maken of te vullen,misschien is het wel beide, is naar buiten gaan. De zon maakte deze ochtend lange schaduwen over de nog niet geoogstte maïs. De taakjes op mijn te-doen-lijst werden eerst afgewerkt. Daarna trok ik de wandelschoenen aan en fietste richting  kasteelpark. Cameraatje, klein schetsboekje en negropotlood in de zakken.
Vogels vlogen op. Ochtenddauw druppelde van de takken. Verder niemand in het kleine reepje bos.



verzamelen

Ik verzamel. Van Leuven tot Gent. Uit eigen tuin. Ik pluk 'en passant'. Tot ergernis van dochterlief. Eénmaal thuis stel ik tentoon.
Ik sla ook moois op in mijn bovenkamer. Samen met Alice, bezocht ik donderdag 'Sol LeWitt. Colors'. We waren beiden onder de indruk van de intense kleurvlakken. Maar ook van de bijzondere architectuur. Dochterslief zijn niet meer te paaien met museumbezoeken. Maar als Alice, na het bekijken van de film, zei dat ze hieraan wel graag had meegewerkt, maakte dit me op één of andere manier gelukkig. Ik dacht hetzelfde.
Dankzij een tip van Jokemijn ( die ik gelukkig genoteerd had), aten we over de middag een heerlijk Italiaans broodje bij Officina Clandestina.
Tegen morgen verzamel ik wat moed om de laatste spurt, voor het schooljaar begint, uit te lopen. Tassen staan half gevuld. Wat extra sfeermakers voor de nieuwe kamer van Florence staan verzameld. De fiets is veilig verklaard voor Brussels verkeer. Het kinderatelier wordt gebruiksklaar gemaakt.
En voor we het goed en wel beseffen zal het maandag zijn.

kleur

Tussen drukke en wachten-op-momenten door. Voor het gevoel dat er nog iets van mezelf overblijft. Meer niet.

restjes

Restjes Patignies die ik met één hand kan bewerken.


rust

Nog voor de warmte zich in alle hevigheid over ons heen laat vallen, ga ik fietsen. Door het bos. Maak het donker in huis. Hier en daar een spleetje licht. Zoek de koelte in kleine dingen. Een dagelijks getekend berichtje aan dochterlief. Beetje bij beetje pakken voor het kamp. Lijstjes bijwerken. Werk voor de handen. Plaatjes kijken. Dromen. Tegen de avond wordt de kamer geruild met buiten. Kent het trage leven daar zijn vervolg.

Tijd voor wat woordenrust bij kermisblauw. Midden augustus hoop ik genoeg letters verzameld te hebben en neem ik de draad weer op waar ik hem nu laat liggen. Tot dan.



3x

Het versgeplukt tuiltje krijgt het perfecte licht van de avondzon. Daar word ik nu blij van. En van het wilde konijn of de haas die ik tussen de groeiende mais zag springen naar de koeienwei. Van het werk dat wat vlot. Van punt tot punt. Zoekend.

vandaag

Binnen. Buiten.

wat

Wat van gisteren. Wat van vandaag. Het briesje. De zon valt binnen. Geschikt om met aquarel na te denken over de Haute Nouveauté...

vervolg

Het inventariseren gaat door in een licht gewijzigde vorm.

pioenroos

Een poging tot het vlug inventariseren van de bloemblaadjes.

*

Een vroege ochtend vol beloftes die uur na uur werden ingelost. Zes uur. Drie uur later. Rond tien uur en daarnet.

*Dit was niet met potlood gelukt.

schoonheid en...

Schoonheid en gruwel van moeder natuur op slechts enkele meters van elkaar. Ik hoorde hevig getik dat een gruwelijke daad in herinnering bracht. Vlak bij het raam staande, zag ik twee merels (vrouwtjes nog wel) hevig met de slakken tegen het pad slaan. Vorig jaar ontdekte ik dit voor het eerst. Het moet er de periode voor zijn. Misschien weten vogelliefhebbers onder jullie er meer over. Moeten de jongen gevoed worden? Gaan ze daarom op zoek naar slakken die nu in overvloed te vinden zijn?

Hun moorddadigheid of waar hun instinct tot overleven toe in staat is, laat een spoor van slijm en stukjes huis na. Ik heb het op de foto deftig gehouden. Blijft er enkel nog een stukje constructie over, wat op zich al bewonderenswaardig is gebouwd.

Niet ver daar vandaan, in de border, heeft de pioenroos haar ontelbare bloemblaadjes volledig geopend. Eén bloem maar. Nu het vierde jaar op rij. Nadat de struik enkele jaren was verdwenen.

Ik kijk er sindsdien jaarlijks naar uit. Van zodra een klein scheutje boven de grond komt steken. De knop wat rood laat zien en dan dag na dag de bloem tot zijn volle bloei laat komen. Ieder jaar neem ik me voor een inventaris te maken van de vormen van de blaadjes. Tot nu. Blijvend bij een voornemen.

Schoonheid en vergankelijkheid liggen dicht bij elkaar.

blauw en groen

Viooltjes op de grond. Frisse groene boomblaadjes tussen de keien. In het bloemperk afgeknakte stengels. Een blauw knoppentapijt van boshyacinten tussen het gebladerte. De straffe hagelbui gisteren duurde amper enkele minuten en liet een bar spoor na.
Lentetreurnis noem ik dat.

Ik zucht in het voorbijgaan. Raap een viooltje op. Zeg ach en stap binnen. Waar het warm is. Ik staar naar mijn nieuwe schort die voor mij is meegebracht van een feeërieke reis. De dames keuren het niet goed dat ik ze wil aantrekken in het kinderatelier. 'Mams, die komt vol met verfvlekken en inkt. Doe dat niet.' Dus ik hang ze op een hanger aan de boekenkast. Waarschijnlijk niet voor lang.

Blauw en groen dus. Soms vergankelijk. Soms blijvend.

mooi

De ochtend ziet er veelbelovend uit. Blauw boven. Dauw op het gras. De mist trekt op. Ik zal het missen. Opstaan met de natuur. Mijn schaapbabbels. De rust. Nu hoor ik enkel het tikken van de toetsen. Een duif. Vogelgezang. De klok.

Vandaag wordt onze laatste dag hier. Morgenochtend heeft dochterlief nog een laatste wedstrijd. Dus we vertrekken vroeg.

Het is heel mooi geweest. Een project, waar ik met plezier aan werk, is bijna afgerond. Het heeft veel van deze plek in zich. Daar ben ik blij om. De stilte, de omgeving heeft me goed gedaan. Ik heb na een lange en vermoeiende winter de energie verzameld waarmee ik wel even verder kan.

Morgen mogen de vrienden thuis komen in hun warme nest. Met al hun rijke ervaringen, hun verhalen. Ik zal blij zijn om hen terug te zien.





alles

We hebben het allemaal gehad vandaag. Dichte mist. Relatief zonnige voormiddag. Regen. Knallend onweer. Dansende hagel op het gras. De tuin die wit zag in minder dan vijf minuten. Op dit moment is het een kille lenteavond met een zon die af en toe door de wolken breekt.