tussendoortje

Studeerweekend. Dochterslief zetten hun twee laatste weken schooltijd (voor de zomervakantie) in met studeren. Daar horen verwennerijen bij. Om het allemaal wat te verzachten. De omgekeerde pruimentaart van Donna Hay is hier de laatste weken favoriet. Ik had het eerder met nectarines en appelschijfjes gedaan, maar nu dus met zure pruimen. Met rabarber zal het ook lekker zijn, vermoed ik. De zoete taart kan het zuur verdragen. Dat zorgt voor een aangename twist.

Zin om het uit te proberen? Het basisrecept dat ik meegeef is voor 4 personen met een taartvorm van 18 centimer doorsnee. Ik maak het in een vierkante brownievorm, verdubbel de hoeveelheid en leg een velletje bakpapier in de vorm. Voor de bodemlaag gebruik ik bleke basterdsuiker. Voor het deeg bruine.

50 gr boter, gesmolten - 50 gr suiker - 2 pruimen, zonder pit in plakjes
taartbodem: 80 gr boter - 75 gr bruine suiker - 1 ei - 75 gr zelfrijzend bakmeel - 1/2 theelepel vanille-extract
slagroom om te serveren

Verwarm de oven voor op 160° C. Giet de gesmolten boter over de bodem van een ronde taartvorm van 18 cm. Bestrooi met suiker en schik dan de plakjes pruim op de suiker.
Klop voor de taartvorm boter, suiker, ei, meel en vanille met een mixer in 4 minuten luchtig en glad. Schep het mengsel over de pruimen en bak 35 minuten of tot de taart gaar is (testen met een prikker).
Draai de taart om boven een bord en serveer met slagroom.

optelsom

Vrijdag. Alsof het pas gisteren maandag was. Een week van uitproberen. Van beslissingen nemen. Van heel veel kleine dingen die afgewerkt of voorbereid moesten worden. Een optelsom met tussenin een kleine rustpauze. Rust.
Deze week hebben we een stevige knoop moeten doorhakken. De uren die Florence moet trainen en spelen kunnen niet meer gecombineerd worden met de lesuren in de muziekschool. Er is dagen gepuzzeld. Overwogen. Volgende week pakken we de cello in en brengen hem terug naar de academie. Het zal stil worden in huis. Haar hoekje zal leeg zijn.
Als troost probeer ik vandaag de 'bokek' uit. Een combinatie van basisrecepten van Meneer Bloch. Ik kan er totaal naast zitten. Echt slecht kan het niet worden. Je hoort er nog wel van.

een proevertje

Een zaterdag in het kinderatelier. De ene groep verlaat in alle drukte het lokaal. Was ik de tijd uit het oog verloren. Vergat iedereen op te ruimen. Was het aan mij om wat orde in de chaos te brengen opdat de volgende groep rustig kon werken. Komt Kas binnen. Hij heeft iets voor mij meegebracht.
Met een stralende glimlach en glinsterende ogen haalt hij het sierlijk verpakte potje appelgelei uit zijn tas. Met opgerold recept, fijn rood touwtje omheen. Wat er dan door me heen gaat? Alle drukte valt van me weg. Verwondering. Zaligheid. En ik luister naar zijn verhaal. De appeltjes. De tekening. Hijzelf heeft het doekje genaaid.
Thuis was er een 'oh, hoe schattig, hoe lief!'-reactie van de dames.

Kas, weet je hoe mijn gezicht eruit ziet na een boterham met jouw lievelings appelgelei? Misschien een beetje rood en mijn tong uit de mond die nog de laatste restjes appelzoet weglikt.

Dank je wel! Kas en mama. Op zaterdag zal ik dus extra zoet zijn. Beloofd!

stroperige post

Wat wordt er in jullie brievenbus gegooid? Reclame (ook al heb ik een passende sticker geplakt). Lange omslagen met venstertjes. Bedenkingen. Een uitnodiging. Beetje cultuur. Gebundelde woondromen. Af en toe steekt daar een omslag tussen waar ik verrast van ben. Het helemaal niet verwacht. Gisteren dus. Een bruine omslag. Erin een prachtige fotokaart! van Elianne. Op de achterzijde een heerlijk recept van appelstroopjam. Vriendenoogstappeltjes, hou jullie klaar. Eén van de volgende dagen maak ik stroop van jullie. Enge zoete Inge toch.

Bedankt, Elianne! Ik ben verzot op die kaart en straks ook van de stroopjam (weet ik nu al). Heb ik even zo'n platenrekje vanonder het stof gehaald. Jaren terug kocht ik het om mooie postkaarten in te bewaren. Ik denk dat het even in huis blijft. Misschien met kermisblauwe bordjes in?

citroen

citroengeel, citroengras, citroennet, citroensap, ....

Ik heb me altijd laten vertellen dat Johannes Itten zijn leerlingen een stukje citroen liet eten voor ze de kleur en de vorm aan het papier vertrouwden. Rondom mij hangt nu een geur van citroengras en gember. Als ik die nu in kleuren zou beschrijven zijn het verwaterde citroengelen en limoengroenen, en alle tonen en tinten die ertussen drijven.
Elianne van Rozijn heeft de warme maanden ingezet met een recept voor limonadesiroop. Bij warm weer gaat er steevast een schijfje citroen in het drinkwater of de thee. Maar iets homemade en zoetzuur en met de smaak van Bali al zit je op je eigen buiten?
We hebben het deze middag klaargemaakt. Citroengras gekneusd en zalig fijn gesneden. Gember therapeutisch traag in fijne blokjes. Citroenen en één limoen uitgeperst...
Ik kon het niet houden. Heb als dessert een glas water gemengd met de nog lauwe siroop. Het smaakt heerlijk. Ijskoud zou het nog lekkerder zijn. Dat ga ik seffens proberen.