op de tafel

Op de tafel liggen de resten van 'Toedekken'. De aanzet voor wat avondwerk ligt ernaast. En tussendoor vul ik mijn kleine schetsboekje met cirkelvormen. De kinderen van het zaterdagatelier kregen per uitzondering huiswerk mee. In een zelfgemaakt klein schetsboekje moeten ze deze week vormen met cirkels uit hun omgeving tekenen. Derartu vond dat ik ook mee mocht doen. Ik heb de uitdaging aangenomen.



cirkels

Ik ging op stap en ik bracht mee. Cirkels. Vertel het niet door. Laat het kinderatelier dit morgen zelf ontdekken.

het huis van de stad

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vandaag daalden we de trappen af als graven en gravinnen. Jonkvrouwen en ridders. Goede burgervaders of burgermoeders.Iedereen wou wel uitproberen hoe het 'straf lopen' op de labyrintvloer in de vredeszaal liep. We vroegen ons af wat er dan wel op dat tv-scherm werd bekeken. Het nieuws? Ketnet? En waarom had de burgemeester een paarse (speelgoed)telefoon?

Omdat het feesten op de academie nog even doorgaat en wij niet in onze ateliers konden, werden we met de woensdagkinderen uitgenodigd op het stadhuis. We kregen een fijne gidsbeurt en ondertussen tekenden we de troon, wapenschilden, Napoleon of Keizer Karel. De leeuw met klauwen. De schoorsteen met schubben. 

 

droge kwast

Terug in de tijd. Karl Blossfeldt. Met een zelfgemaakte houten camera nam hij foto's van planten als didactisch materiaal voor zijn tekenlessen. Dat deden wij gisteren ook. Zijn foto's gebruiken om te leren kijken naar de bouw van een plant, naar licht en donker. Met inkt en droge kwast.
Mijn mond viel open van verbazing.

De kinderen zitten in de 3de graad van de basisschool.

dolls

Een woensdag waarbij je aan het gedrag van de kinderen kon vermoeden welk weertje het buiten was. Met vijf hingen ze aan mijn rok, terwijl een zesde me in de rug tikte. Ik had op zijn minst 3 paar ogen nodig en een dozijn handen. Mijn oren mochten groter en in staat zijn om naar meerdere wensen tezelfdertijd te luisteren. Terwijl de één na vijf minuten riep dat hij klaar was, wou de andere nog klei, gooide de buurvrouw een potje water om. Zo'n woensdag was het.
Op de kast staan hun kokeshi dolls in klei te pronken. Een vredig plaatje. Of hoe vertekend een beeld kan zijn.


45

Laat een kind een bloem tekenen en ze beginnen met een groot rond hart in het midden, waaromheen ze enkele bloemblaadjes tekenen. Wij keken gisteren naar een roos en ik haalde ze helemaal uit elkaar. De bloemblaadjes bleven maar komen. Van groot naar klein. Geen met dezelfde vorm. Daar keken we even van op.
In een vaas stonden verschillende bloemen uit de winkel. Of zij die konden maken in papier? De kinderen gingen aan de slag met papier (al dan niet zelf gekleurd met waskrijt), ijzerdraad, kleefband...
Plots stond er een prachtig verjaardagsboeket op de kast.


knipoog

Met een knipoog naar Seurat en Eames. Getekend in grijswaarden met één grafietpotlood.

tinka

Onze school viert feest! dit jaar. We blazen 150 kaarsjes uit met z'n allen. De Sint-Lucasacademie (want tot de grote familie van Sint-Lucas behoort ook de Hogeschool en het Secundair Kunstonderwijs) nodigt kinderen (en familie) uit voor een heus kindersymposium op 6 oktober.
Eén van de gasten is kunstenares Tinka Pittoors. Met het kinderatelier van zaterdag (leerlingen uit het vijfde en zesde leerjaar) ontdekten we vandaag haar werk. We tekenden stukken gebouwd erfgoed van onze school. De volgende weken denken we na over vormen, kleuren en materiaal voor onze 'groene' invatie. Het feest is al half begonnen.

stil en speels

Het is zo anders. Anders stil in huis. Basile zorgt voor het speels doorbreken ervan. Hij volgt me een hele dag. Bij m'n middagdutje komt hij gezellig bij me liggen. Als ik dan weer aan het werk ga, trekt hij zich terug op zijn favoriete plek. Hij vond het zalig om met de vallende knipresten van 'Meneer Papier' (naar de verhalen van Peeters en Dendooven) te spelen. Morgen start het kinderatelier, de voorbereidingen zijn afgerond. Tot het laatste moment ben ik blijven veranderen. Maar als Meneer Papier me morgen goedgezind is, zal het allemaal wel lukken.



herbert vogel

Gent. In een straat dicht bij water staat een klein huis. Als de deur voor jou open gaat, kom je in de schatkamers van Stella en Marcel. Tussen het gefladder van twee papegaaien en het zacht geronk van de poezen, is elk stukje muur behangen met kunst. Onder bed en op de tafel. Op de grond. Aan het plafond. Tot in het kleinste kamertje van het huis.

Marcel was postbode in de stad. Stella werkte haar hele leven in een bibliotheek. Ze delen één grote passie: kunst verzamelen. Grote en kleine. Papierkunst. Geschilderd. Oud en nieuw.

Kom mee op ontdekkingstocht door hun collectie.

Dit is de tekst waarmee ik de bezoekers op de eindejaarstentoonstelling van het kinderatelier verwelkomde. Het verhaal van Stella en Marcel was onze rode draad.
De personages waren niet verzonnen. Ik inspireerde me op het verhaal van de kunstverzamelaars Dorothee en Herbert Vogel.
Gisteren overleed Herbert op negentachtig jarige leeftijd.

verrassing

De laatste weken heb ik afgeteld. Wist ik dat ik vooruit moest zien. Het uitstelde. Alleen aan vakantie kon denken. Die momenten waren best emotioneel. Af en toe. Maar de wonderen zijn blijkbaar de wereld niet uit. Vandaag kreeg ik een verrassende telefoon. Er was gepuzzeld en als ik dat wou kon ik in september opnieuw kinderatelier geven. Aan de jongste en de oudste kinderen. Ik ben wat overdonderd door die vraag. Toch weer. Dus vergeet het bericht van gisteren. Ik denk dat ik ervoor ga...

Vandaag was het ten huize kermisblauw kindertijd. Hoog bezoek van neefjes Jitse en Lode en metekind Tine. We hebben een tent gemaakt met oude lakens aan de wasdraad. Dikke nagels in de grond geslagen. Matten gelegd, kussens verzameld. Pure nostalgie. En daar hoorde een picknick uit het vuistje bij. Tot de wind ons in alle haast naar binnen joeg.

zo

 

Zo was het. De klas ziet er opnieuw uit alsof er elk moment leerlingen kunnen binnenkomen. Werken zijn afgehaald. De deur is dicht.
Na toch heel wat jaartjes stopt het kinderatelierverhaal voor mij.  Ik had het geluk om op de academie een juf te kunnen vervangen voor een lange tijd. Die tijd, de mensen die je ontmoette, het werk waar ik ook persoonlijk kon in groeien, dat maakt dit afscheid wat moeilijker. 
Ik stel me open voor nieuwe ervaringen. Dat moet.
Maar eerst vakantie.

it's showtime

De tentoonstelling kan beginnen. Werken zijn opgehangen. Geen kind is vergeten. Ik ben een gelukkige juf.
Zin om langs te komen? Nu zaterdag en zondag, telkens van 11 u tot 18 u. Ingang via de Oude Houtlei of het Ingelandgat. Welkom!

straks

Straks begint het grote werk. De panelen worden opgesteld. Een laagje verf. Het werk van een heel jaar kinderatelier wordt opengelegd. Ik zal wikken en wegen. Lijstjes bijhouden of er van ieder kind wel één werk hangt. Liefst twee. Misschien meer. De slingers worden opgehangen. Een medaille.

Straks maken we er het beste van.

dat was het...

De gouden medailles zijn uitgereikt. De vakantie start voor de kinderateliers. Ik werd in de bloemetjes gezet. Lieve woorden. Applaus. Bloemen uit een mooie stadstuin, kaartjes. Lekkers. Een stoere ridder...
De juf wordt daar stil van.

twee

Vorige week was er het laatse 'echte' kinderatelier voor dit academiejaar. Op groot verzoek hebben we een lesje waarnemen ingeschakeld. Eerst tijd genomen om de delen van het stilleven afzonderlijk te bekijken en op papier te zetten op verschillende manieren. Vervolgens konden de kinderen zelf een stilleven samenstellen en zoeken naar de juiste plaats van de voorwerpen op hun blad papier. Met pen en inkt, houtskool of potlood.

Volgende week is het de allerlaatste keer.Volgens traditie. Snoepjestijd, medailles maken en het uitreiken ervan. Daar spreken ze nu al van.

Op zaterdag 30 juni en zondag 1 juli is er de eindejaarstentoonstelling. Jullie zijn welkom van 11 u tot 18 u.

aftellen

Op woensdag tel ik af. Vandaag nog vier. Volgende week drie. Twee. Eén. Punt.

De foto's zijn genomen in Patignies.