nieuwjaarsbrief

twaalf keer
     twelve times
    douze fois
     doce veces


in liefde gewikkeld
     in love frapped
    amoureux envellopé
     en amor envuelto


kermisblauw
     fairground blue
    forains bleu
     ferial azul

gebloemde dagen

Niet echt de tijd van het jaar om met naar beneden hangend hoofd te kuieren. Ik weet het. Maar doe het maar. Je ontdekt net als ik dat hier en daar de hyacinten, krokussen en narcissen hun bladtopjes boven de grond steken. Zelfs mijn wintercyclaam komt met roze knopje boven schieten. In huis zet ik de voorjaarstrend door. De poef kreeg een blauw rozet opgenaaid (om te verhullen dat eronder de vulling zichtbaar werd). In de avonduurtjes kwam er een Fridake bij met zwierige bloemenjurk. Voor het plezier van het tekenen.

tekenen

Plezier in het tekenen. Ik lees het in 'Istanbul' van Orhan Pamuk. (Deze auteur vult weer mijn dagen). Ondertussen heb ik het ook al een aantal keer herlezen. Misschien krijg ik hier meer antwoord op de vragen die in mijn hoofd bewegen na de laatste opdracht in het kinderatelier. Want daar gaat het bij ons om. Wij spreken van goesting hebben. Plezier in het tekenen. Zonder kunnen we geen stap verder zetten.

Ik hield ervan om bomen te tekenen. Ik maakte een tekening van een boom. Eén enkele boom. Dan gaf ik hem razendsnel takken en bladeren. Ik tekende de bergen op de achtergrond die tussen de takken en het gebladerte zichtbaar waren. Daar weer achter zette ik twee nog grotere bergen. Geïnspireerd door de Japanse prenten die ik later zag plaatste ik helemaal achteraan de hoogste en gevoeligste berg. Mijn hand wist inmiddels precies hoe hij die moest tekenen. De wolken en de vogels die ik tekende stonden op papier zoals de vogels en de wolken die ik op plaatjes had gezien. Ik tekende ze na van mijn herinnering aan die plaatjes, maar het waren mijn tekeningen en de bomen, bergen en wolken stonden erbij alsof ze echt waren. Als de tekening bijna af was kwam het leukste. Op de top van de hoogste berg, achter de bergen in de verte, gaf ik de sneeuw aan....

Het plezier ging ook gepaard met weten dat je gewaardeeerd wordt, dat hij een knuffel of een kus kon krijgen. Een verrijking van het leven. Blanco tekenpapier strelen en van de geur houden van verfdozen, potloden.

Florence maakt deze dagen wat ruimte in haar kast. Ze vond haar schetsboek 'Engeland' terug. Links steeds een tafelscene met een gezellig brandende lamp. Rechts het huis, waarin dan een kind ging slapen. Bladzijde na bladzijde.
De andere tekening maakte ze naar een werk van Edgard Tytgat. Ik heb deze in veiligheid kunnen brengen. Ze lag opgerold klaar voor de papierslag. 
(Ze was vijf bij Engeland, acht bij Tytgat.)

gewoon

Op een stille maandag, waar weinig meer gebeurde dan wachten op, de koelkast vullen, dames voeren en halen, wachten op, afwassen..... voeg ik wat gesprokkelde plaatjes toe. Plaatjes op de muur van het huis van Alijn. De ommezijde van het kermisblauwe bordje van oma.

Eigenlijk weinig zin deze dagen om achterom te kijken. Overal zie je en hoor je: dit was...

Ik kijk liever voor me. Al weet ik niet wat daar ligt of hangt of aan het rollen is.



rendier

De tijd van samenkomen en feesten komt eraan. Met familie. Vrienden. Gezellige drukte. Warmte.
Maak er mooie dagen van!

De tekening is gemaakt door Alice. Een spelletje. Tijdens de les (ik zeg niet welke, maar ze zal vermoedelijk saai zijn) doe je jouw ogen dicht en teken je alles dat je voor ogen komt. Het rendier is mijn favoriet en met de sneeuwman wil ik morgen wel een wandeling maken.

Frida & Co

Hij is er al een aantal jaren niet meer. Vergeten dat gaat niet. Vandaag denk ik meer aan hem dan gisteren. Hij zou zijn verjaardag vieren met ons en er ontzettend van genieten. Zo was hij, mijn vader.

In het kinderatelier is er gisteren gewoon geknutseld. De vorige opdracht was te moeilijk. Heel vervelend om vast te stellen, vooral als je veel denkwerk en energie in de voorbereidingen hebt gestopt. Heel fascinerend ook. Waarom kunnen kinderen de stap niet zetten om een ervaring om te zetten in een plastisch gegeven. We gingen wandelen. Namen foto's. Bekeken filmpjes. En toch zag ik op papier een huisje verschijnen, met boom, zon, vogeltje in de lucht, bloempje naast het huis. Hoe kan ik dat doorprikken? Waarom lukt het de ene keer wel, de andere keer niet?

Dus gewoon geknutseld. De basis waren de werken van Jurianne Matter. De engel (alweer) en een papieren lantaarntje. Ze waren leuk bezig. Ik kon zelfs even de tijd nemen om zelf aan het werk te gaan. Pas thuis heb ik het voorlopig afgewerkt. Een Frida Kahlo'tje is het geworden. De inspiratie haalde ik uit het boek: Self portrait in a velvet dress. Frida's Wardrobe. Ik heb zin gekregen in meer Fridakes. Voor de ontspanning. En ik heb beloofd dat ik hen na de vakantie mijn werkje zou tonen. Beloofd is beloofd.

 

een woord

Laatste werkdag van het jaar. Laatste dag examens voor de dames. De laatste dag dat we heel vroeg uit de veren moesten. Het doet goed om dat laatste woord een aantal keer te herhalen. Dat geeft ruimte voor nieuwe dingen.

vieren



Vrijdag hadden we iets te vieren! Alice mocht veertien kaarsjes blazen. In volle examentijd opnieuw. Daar hebben we ons niet aan gestoord.'s Middags had ze vrij. Even iets in de stad gegeten. Samen gekuierd in de winkelstraten. Om thuis te komen en het feest verder te zetten met de familie.

De tafelversiering droogt wat op. Een laatste praline in de doos. (Voor wie?) Nog een restje taart voor bij koffie.

Veertien. Het gaat zo vlug. Zo vlug.

tegenkomen

Draw a line for the horizon and you get a landscape. *

Jeroen trekt lijnen. Dikke zwarte lijnen. Lijnen die jou naar een landschap laten kijken als door lange vensters van die houten huizen in het bos waar vogelkijkers wachten. Het is een langzaam kijken. Een zien. Ontmoeten van boven en onder. Orde. Regelmaat. Het doorbreken ervan. En dan lach ik. Kan ik me niet houden. Speelsheid. Ernst.
Soms komt dat landschap los van de muur. Van het zwart. Hangt de herinnering en de verbeelding aan twee kabels onder de lamp. Heeft de gelaagdheid van wat we herinneren iets achtergelaten. Hard of zacht. Koel. Restjes warmte. Log en luchtig tegelijkertijd. Is de stop los gekomen omdat we niets anders kunnen dan af en toe vergeten. Om daarna weer opnieuw naar de plek van verlies te gaan en weer invullen. Met iets nieuw of met wat we zelf toevoegen in gedachten.
Constructies in het landschap van de kunstenaar, plaatst hij soms onder een stolp, op een zorgvuldig uitgezochte sokkel. Aan een haakje in de muur.
Het is tegenkomen. Zegt de kunstenaar. Vinden. Aantreffen. Opdiepen.

Het is meemaken. Zeg ik. Beleven.

Jeroen Frateur. "Herinnering en verbeelding" kan je nog tot volgend weekend zien in de academie van Temse.
Bij kermisblauw had je al eerder een ontmoeting met Jeroen, hier.


*Anu Tuominen. Thinkables.

engel

Ik weet niet of in ieder van jullie een engeltje schuilt. Laat ik toegeven dat de vleugeltjes van mij vaak zoek zijn. Daarom misschien dat ik me omring met engeltjes. Engeltjes van vlees en bloed. Van papier. Met haakpen en garen.
Voor de doe-het-zelvers onder jullie, dit gedeeld moment in donkere tijden. Voor aan de kerstboom of tak. Aan de deurklink. In een bokaal of aan de buitenkant van de vaas. Verzin wat.
En omdat ikzelf niet hou (en daar fluit het duiveltje al) van *3 L, 1v in het rondje*, 2 st, 2L, 2st tussen het 1ste en het 2de st, 3L.... een beschrijving à la Bocuse.

Je hebt nodig: haakgaren, haakpen, borduurnaald en kraal. Start met het haken van een koker. Kies de steek die je graag doet. Mijn begin bestond uit dertig kettingsteken. Ik versmalde de koker na ongeveer de helf van de hoogte, tot wanneer ik nog een 8-tal steekjes over had. Daaraan haakte ik een kraagje. Dit kan uiteraard weggelaten worden.
Maak vervolgens een rozetje, zoals jij dat graag maakt. Let op: maak het niet groter dan de hoogte van het lijfje.
Daarna haak je een lange rij kettingsteken, samenknopen of vastnaaien boven de kraal en de begin- en einddraad door de kraal halen. Vastnaaien aan  het kraagje, binnenin.
Je plooit het rozet in twee en naait dit aan het lijfje. Geklaard! Nog een kerstboomhaakje en je kan de juiste plaats voor jouw engel zoeken.

Ik ben nieuwsgierig naar jullie gevleugelde creaties.
Fijn (haak)weekend.

at my table

Alice start morgen met de kerstexamens. Deze middag was ze thuis en we hebben er een gezellig tussendoortje van gemaakt met appelcake waar wat speculooskruiden in gestrooid waren. Op de schoorsteen een brandend kaarsje voor een blogvriendin die vandaag wat positieve energie kan gebruiken. An angel at my table. Misschien verschijnen er morgen meer. Wie weet.

verjaardagsoptocht

Het dorp waar Jitse woont kreeg deze morgen bijzonder bezoek. De Sint was gesignaleerd in de pastorij. Alle kinderen van de basisschool, ouders, grootouders en af en toe een tante als ik, mochten mee in stoet om de heilige man plechtig af te halen en welkom te heten.
Jitse was stil. Verwonderd. Ik moest niet bang zijn van de pieten. Hij hield mijn hand stevig vast. De Sint en zijn hulppieten mochten door de erehaag naar het ijzeren rode ros stappen. Slecht Weer Vandaag stond even op stal. Het feest zelf was natuurlijk enkel voor vips. Nog even binnengegluurd in de feestzaal en vlug naar huis. De voeten wat gewarmd en een winters soepje gemaakt.

behangpapier

Achter glas en ingekaderd. Een reep behangpapier van Edgard Tytgat. Tot mijn grote vreugde opgemerkt in de etalage van een antiekzaak, vlakbij Sint-Jacobs te Gent. Prachtig!



Er is de vraag wat ik zou doen als ik zo'n stuk in mijn bezit zou hebben. Ophangen zoals het bedoeld is? Of bewaren achter glas? Wel op de muur. Misschien toch maar dat laatste. Stel dat ik wil verhuizen. Moet ik Tytgat achterlaten. Wordt die afgeschraapt van de muur of wordt er overheen geschilderd.
De prent doet me denken aan één van zijn linosnedes in 'Le lendemain de la Saint-Nicolas'. Daar zijn de tomahawks van de Roodhuiden van chocolade. En de pijlen van deze kwajongens? Van speculoos?

koffie of thee?

Hoe schrijven we elkaar als we willen liefhebben? Waarderen. Deuren open gooien. Wat zwaar is willen afwegen. Als we willen delen wat we dromen. Verlangen. Overdenken. Vroeger opnieuw denken. Later bevragen. Doen we het kort en bijna onleesbaar. Traag met vloeiende inkt waar soms een vlek bij hoort. In dertig uur liefde? Met verzamelde broze schatten die je kan voelen. Op papier. Textiel. Voor de deur. Op straat.  
Jullie moeten het zien. Lezen. Horen. Bekijken. Tussen de letters dwalen.
'BRIEF WISSELING' is prachtig. Te veel wil ik tonen. Doe ik toch beter niet. Duw die krakende deur open en laat jezelf verrassen. En heel misschien kan je iets herkennen.

vreemde letters

De kinderen in het atelier ontwerpen letters. Letters die niemand kan lezen. Letters die een geheim kunnen bewaren en misschien kunnen zeggen dat jij de liefste bent.
Waar vinden we letters? We maakten gisteren een kleine wandeling in de buurt van de school. Want letters kan je niet alleen lezen in boeken of op het bord. Je vindt ze vaak op de meest onverwachte plekken. Wat we zagen werd door de kinderen met een kleine klik vastgelegd.
Ik hoop dat het kan inspireren bij de volgende stap van het project.