nieuw

Nieuw en even opgehangen tussen verzameld werk van anderen op papier.

zomer

Wanneer meisjes groot worden, mag dat gevierd worden. De dag van Florence's feest lag al een hele tijd vast, maar de uitnodigingen moesten dringend de deur uit. En wat groeit er in onzen hof? Papavers. Deze ochtend heb ik er geplukt en een foto gebruik ik voor de kaart. Bij haar geboorte was het een tekening van een Siberische papaver. Met dat feest in gedachten, mag het nu wel echt weer zomeren. We hebben hier meer het gevoel dat er een seizoen is overgeslaan. Hevige wind. Regen tussendoor. Kou. Nood aan warme dranken.

Ik heb vandaag nog de laatste hand gelegd aan een nieuw werkje. Ik berg mijn naald en draad enkele dagen op. Het wordt te druk. Pas vanaf morgen kan ik de tentoonstelling opbouwen. Vrijdag gaan de deuren open. Het moet lukken.

ambacht

Een verdwaald wolkje. Blauwe lucht. Rust. Weinig autoverkeer in de straat. Een ochtend die wat later begint. De afwas van twee dagen die erom smeekt om in het seepsop te mogen. Dromen die terug komen. Waar misschien wat aan gewerkt kan worden. Vandaag en zaterdag geen kinderatelier. Die extra thuismomenten zullen ingevuld worden met het witten van de kamer van dochterlief. Het warme oranje en rood uit haar kinderjaren brengen niet de rust die ze nodig heeft om te studeren. De examentijd komt eraan, dat moet nu echt wel in orde komen.

Vinden jullie het erg dat ik even onderbreek. Ik ga wat zeep met melkwei en citroen in het hete water spuiten. Het schuim tot aan de rand laten komen. Ambachtelijk. Iemand zin om af te drogen?

uitvluchten

Laat de naaimachine het afweten. Wou ik net wat lapjes afzomen. Moet ik voor andere oplossingen zorgen. Hangt 'hij' te wachten op een 'zij', die er waarschijnlijk niet komt in de vorm zoals ik haar gisteren in het hoofd had. Wil ik vandaag te veel. Veel te veel. Ligt daar ook nog een stapeltje administratie te wachten. Gelukkig flitsen de lachende oogjes van Banu me voor de ogen. Kan ik denken ik aan gisteren. Dat het onderonsje met collega's toch keuvelend zalig was. Misschien zoek ik eigenlijk alleen maar uitvluchten om niet aan de slag te gaan. Misschien zijn de wolken te grijs vandaag om het al te blauw te maken. 

Toch moet het één en het ander gebeuren. Kan de wachttijd niet uitgesteld worden.Het moet.

gewoon

Gewoon. De stappen en overblijfsels van het werken. Afstand nemen. Bevragen. Verder werken. Een streepje zwart toevoegen. Toch weer blauw verknippen. Wegleggen. Stapelen. Schikken. Naaien. Losknippen. Ophangen. Denken. Puzzelen. Kinderspel toch?

vierkant

Zonder omwegen. Ik kan dit ook vierkant ontkennen.

schuiven

Soms kan het zalig zijn om alle verplichtingen van de tafel te schuiven. Om te knippen. Garen uit te zoeken. Steek voor steek te werken. Af en toe op te kijken naar boven. Te mijmeren. De draad weer op te nemen.  Om de dag erna opnieuw een rijkgevulde agenda te volgen. Een nieuwe woensdag staat te drummen om aangepakt te worden.

gisteren

Gisteren. Bewaard in beelden. En vandaag? Dat zie ik morgen wel.

blauwke

Niet dat ik een blauwtje heb gelopen. Vandaag willen de naalden wel weer in een blauw stofje prikken. Misschien omdat de hemel vandaag zo helder is?

geheugen

"Vormen houden herinnering vast, zij hebben - emotioneel - een geheugen."


in: Zo doe je dat: grondbeginselen van vormgeving. / J.J. Belton

beetje

Langs de straten in het dorp liggen tapijten van afgevallen bladeren. Ze ritselen. Waaien op. We kunnen weer langzaam ver door de bomen heen kijken. Tot het volgende dorp.
Gisteren mocht ik langs bij Jo en Veerle. Het werk voor de aankomende tentoonstelling van Jo hangt nog verzameld in zijn atelier. Omdat ik er niet kan bij zijn op de opening, mocht ik al even gaan kijken.
Maar kijken is een klein woord. En het bewonderen duurde lang. Is eigenlijk nog niet gestopt. De dieptes. Het roze. Kleine tikje blauw. Het blijft hangen. De ruwheid. De oppervlakte. De woorden zweven nog onbestemd in mijn hoofd. Ze hebben nog wat tijd nodig om geordend te raken. Later deze week maak ik jullie warm om het met ogen te gaan zien.
Ik kreeg vijgen mee uit hun tuin. (de paradijstuin van het vriendenhuis, als jullie het zich nog herinneren). Ze liggen mooi geschikt op verschillende plaatsen in huis. Wat een prachtige kleur! En dat beetje zon dat erover heen valt doet ons de kou van een novemberdag vergeten.

groei

Door de natuur of door mensenhanden. Groei.

dichten

dichten. dichtte. gedicht. een vers maken of een gedicht maken. dichtmaken. afsluiten.

een donderdag

Het blijft stil in de straat. Bitter koud buiten. Binnen speelt de zon met de labels op de kamermuur. Er wachten wat licht huishoudelijke taken op me. Moet nadenken over de boodschappen die het meest dringend zijn, want door de wegenwerken kan ik voorlopig niet bij het huis. De meisjes vinden het super dat de bus nog een omweg moet volgen. Ze kunnen meerijden met vriendinnen en morgen komt dat goed uit. Morgen vertrekken ze wat vroeger. Dag van de jeugdbeweging. Hun uniform ligt klaar. Afspraken zijn gemaakt. Gaan ze met z'n allen ontbijten en ? in het Zuidpark te Gent. Nog afwachten of ze op tijd aan de schoolpoort geraken...

jules

'Alles heeft zijn madeleinekoekje'*. Volgens Benno Barnard. Voor mij heeft alles een Juleske. Een koekje van Jules Destrooper. En laat ik voor één keer niet kieskeurig zijn. Ik lust ze allemaal. En op ieder moment. Een doordeweekse rustpauze, een gezellige babbel, een verveelmoment dat wat comfort verdiend, bij een goed boek, bladeren door een tijdschrift...
Het naaien mag even rusten. En omdat geluk soms in een klein koekje zit, ga ik nu de warmte van de woonkamer opzoeken. Het zou zonde zijn om dit moment zonder een kaneelkoekje in melkchocolade door te brengen. Niet?


*op pg. 211 in'Een vage buitenlander' van Benno Barnard.

roze

Een strook geborduurd laken van mijn oma. Zij heeft het om één of andere reden al die jaren bewaard. Ik vond het vervolgens in een blikken koekjesdoos met linten. Het is bewaard gebleven. Af en toe kwam het in mijn handen. Te roze om iets mee te doen, denk ik. Deze week raakte het me. De kleur. Heb misschien zin in iets heel vrouwelijks. Ik verknip het. Herbruik het. Wat zou mémé Mariette hiervan denken (als ze er nog was)?

verzachten

verspreid

Kleine composities van restjes stof liggen verspreid over de grond, op tafel, tussen mijn aantekeningen. Overal, behalve in de verzamelzak of prullenbak.
Een rozerood satijnen bloempje lag op de oprit. Vlak bij mijn wagen. Deed me denken aan 'Delivrez-nous du mal' van Louise Bourgeois. Het ligt nu op de werktafel. Nee, ik ga het niet verwerken in een katoentje. Zag het als een teken. Bewaar het nu.
En het laatste labeltje meet zich met de blauwe lucht. Heb even genoeg van binnen zitten. Moet nog even genieten van buiten. Nu de zon nog warmte geeft. Met een koffietje (in een zalig mooi kopje).
Zonnig weekend!

nestelen

Ze zijn er. De momenten. Waarop je veilig wilt wegkruipen. Je krommen. Zoekend naar een plek die warmte biedt. Je omsluit. Je troost. Waar je gedachten kunnen schommelen met het zachte strijken van muziek.

Iets kan zich ook in jou nestelen. Het kan teder of zacht. Maar ook intens. Het kan veranderen. Overheersen. Belemmeren. Het kan je laten wankelen. Bevragen.

En is het daar. Het moment. Waarin je bescherming zoekt. Als de vogel zijn nest. De vos zijn hol. De mens zijn thuis. Dan wil je krassen. Vier letters. N.E.S.T. Wegkrassen. Weg.
Dan voel je dat niets voor altijd is. Dat morgen anders kan zijn.

Nestel je dan in koesterende woorden. Laat de geur van versgebakken kaneelkoekjes jou omhelzen. En weet dat er geen licht is, als het nooit donker was. Dat je zachtheid enkel kan voelen omdat je ooit botste op wat hard is en kil.

Dat nestelen zachter is dan krassen.

verzameling

Ik hang ze over elkaar heen. Het borduur- en naaiwerk van de afgelopen dagen. En ik neem langzaam de draad weer op.