op de tafel

Op de tafel liggen de resten van 'Toedekken'. De aanzet voor wat avondwerk ligt ernaast. En tussendoor vul ik mijn kleine schetsboekje met cirkelvormen. De kinderen van het zaterdagatelier kregen per uitzondering huiswerk mee. In een zelfgemaakt klein schetsboekje moeten ze deze week vormen met cirkels uit hun omgeving tekenen. Derartu vond dat ik ook mee mocht doen. Ik heb de uitdaging aangenomen.



nu

Een begin van de week. Traag op gang komen. Uit proberen. Achterom kijken. Toedekken. En verder gaan.

vandaag

Er zijn lege dingen en afgewerkte. Voorlopig toch. De ene kunnen aangevuld worden. Met de ander kan ik nieuwe wegen op. 'La tarantella' zal me vergezellen vandaag.

inhalen

Na een vakantie maak ik steeds inhaalbewegingen. In kleine stappen. De lijst is nu tegen de middag wat ingekort. Ik haal vooral mezelf in. Nu. Of liever. Neem de blauwe draad weer op.

ontwaken

goud

Het is niet alles goud wat er blinkt.

saffraangeel

De herfst laat zich voelen. Ik verlang naar andere kleuren. Zachtheid. Saffraangele peren. Mijn handen geuren naar gember en rode biet. Een kop groene sencha thee vergezelt me bij het werken. La tarantella klinkt langs de wanden.
September. Ik omhels je.

echt?

Geloof het of niet. Er hangt fris blauw in de lucht.

mariette*

Hier het eindresultaat van het masterproject voor Hermine Van Dijck. Het werk is nog gedubbeld. Je kan de voorbereidende potloodlijntjes zien staan. Ik realiseer me dat ik geen beeldmateriaal heb van erna.
Over het opzet en het proces zelf schrijf ik nadadat Hermine het in Journal des jours aan bod laat komen.

Ik plaats de foto vandaag als ode aan mijn grootmoeder. Jaren terug - ik was zeventien - overleed ze op 12 juli. Ze was amper zestig. Ik heb zoveel van haar meegekregen.

'averechts'

'Averechts'. Aan de wand. Om me gerust te stellen dat het er af en toe zal van komen om tijd vrij te maken voor mezelf. Dat die idee niet zal tegenwerken.

mariette

Het was maart toen ik een heel bijzondere vraag kreeg van Hermine Van Dijck. Of ik wou meewerken aan een project voor haar masteropleiding textieldesign. Het gebeurt niet vaak - mensen die me kennen zal dit al verrassen- maar daar heb ik niet over getwijfeld.

Het vertrekpunt voor dit project was eenzelfde briefpakket dat een aantal mensen zou ontvangen. Wat al een prachtig stuk op zich was. Het bevatte foto's die Hermine voor ons had uitgekozen, staaltjes garen en stof. We kregen de opdracht om ons te laten inspireren door dit materiaal. Er werd ook gevraagd ons proces bij te houden, in beelden of woorden.

Ondertussen draagt Hermine de titel van meester in textieldesign (alsof we daar ooit aan getwijfeld hebben) en had ze een tentoonstelling van haar masterproject in het KASK te Gent. Ik schaam me diep dat het me vorige week niet is gelukt om naar de tentoonstelling te gaan. Gelukkig kan ik hier een beetje nagenieten.

Later vertel ik meer over mijn bijdrage. Ik heb het naar mijn grootmoeder Mariette genoemd.

 

Op de foto: mijn pakket voor Hermine en de achterzijde van het eindresultaat.

3x

Het versgeplukt tuiltje krijgt het perfecte licht van de avondzon. Daar word ik nu blij van. En van het wilde konijn of de haas die ik tussen de groeiende mais zag springen naar de koeienwei. Van het werk dat wat vlot. Van punt tot punt. Zoekend.

vandaag

Binnen. Buiten.

wat

Wat van gisteren. Wat van vandaag. Het briesje. De zon valt binnen. Geschikt om met aquarel na te denken over de Haute Nouveauté...

in

Haute Nouveauté. Op. In. Tussen.

fris briesje

De achterdeur staat open. Vogels zingen. Ik voel een fris briesje aan de benen. Het lucht op. Van dag tot dag zijn we in de zondag getuimeld. Een zondag die misschien wel in het teken van de verandering staat. Straks bekijken we de nieuwe school voor dochterlief. Zij kijkt ernaar uit. 

Alles gaat zo snel. En ik hol mee. Laat wat vlugger los dan ik ooit had kunnen vermoeden.

Een klein hartje, heb ik. Een mams die, ondanks alles, blij is dat ze hen mag zien groeien.

aprilse ...

April dringt ons haar grillen op. Open zachte hemel voor de middag. Nu, hagel afgewisseld met duister die de kamer binnenvalt en ons dwingt licht te maken. Heel even blauw tussen de bloesems door.

Gezellig aan de tafel. Verder naaien aan eigen werk. Tafelen. Er rekening mee houden dat dochterlief op tijd op de volleystage is en op de training. En toch een vakantiegevoel blijven vasthouden.



aftasten

Op de tafel in het vriendenhuis heb ik een blok brandhout gelegd. R.B. zou het als blokboek betitelen. Is mijn gevoel. Ernaast, uitgespreid over de tafel, nog steeds restjes draad, klossen garen, naalden, linnen. Door het raam kijken we naar  zachte regen die schuin over het frisse gras valt. Ik denk na of ik de kleur moet gebruiken die me tot de inspiratie bracht. Probeer het blank. Speel met resten. En tast de grens van vorm, kleur en inhoud verder af.

gisteren

Gisteren was grijs en gesloten buiten. Wolken bleven hangen en wisten niet goed of ze open zouden trekken of niet. Ik heb me teruggetrokken aan de grote tafel met zicht op de boomgaard. Klossen garen, naalden, schaar,...opengespreid. Het voelde als spelen. Opnieuw. En toch ben ik heel serieus bezig. De ideeën krijgen vorm. Beetje bij beetje.
Ik kon een hele dag door werken, wat zelden gebeurt. Al is dat relatief natuurlijk. Tot drie keer toe werd er op de deur geklopt. Een vrouw uit de straat, een jogger en een jonge man die met zijn wagen passeerde. Er was een lammetje uitgebroken, op straat. De derde keer liepen er zelfs drie. Om een lang verhaal kort te houden: de omheining is gecontroleerd. Openingen in hekken en tussen groen en omheining zijn, hoop ik, zorgvuldig gedicht. Ik hoop dat ik ze vandaag alle acht bij elkaar kan houden.