saffraangeel

De herfst laat zich voelen. Ik verlang naar andere kleuren. Zachtheid. Saffraangele peren. Mijn handen geuren naar gember en rode biet. Een kop groene sencha thee vergezelt me bij het werken. La tarantella klinkt langs de wanden.
September. Ik omhels je.

choco

Toen ik jong was maakte mijn moeder altijd een pot choco om mee te nemen op kamp. Toen bracht iedereen nog zijn eigen toespijs mee. Maar éénmaal op de kampplaats aangekomen, namen we met z'n allen een klein lepeltje en aten die pot leeg als was het chocolademousse. De rest van de week moest ik dan jam eten (ook huisbereid) of choco van iemand anders. Mijn moeder maakte later altijd twee potten. Eén om te lepelen en één als beleg.
Dit jaar heb ik de traditie overgenomen. Florence werd gevraagd om ook een pot choco of jam te voorzien om mee te nemen. Alle ingrediënten werden in huis gehaald. Het receptje, dat nog door mijn vader op een klein briefje werd geschreven, is opgevist. Eén pot zit ondertussen in de rugzak en de andere was na één dag thuis leeg gesmeerd.
Vandaag maakten Alice en ik een grote voorraad en we voegden gevijzelde hazelnoten toe. Voor Tine moest er een heel klein potje apart. Ze gaat het als dessert nemen, vanavond, zegt ze.


mislukken

Net voor het weekend in al zijn drukte weer begon, had ik wat tijd vrij gemaakt om de appelstroopjam van Elianne uit te proberen. Appeltjes wassen. In stukken snijden. Onder een laagje water tot moes laten koken. En daar liep het volgens mij al fout. Te veel. Te veel water.  Wat een uur zou duren om door de zeef heen te gaan, fikste ik in een kwartier. Niet normaal dus. Ik had ook geen bruine suiker in huis en was eerlijk gezegd te lui om er naar het warenhuis om te rijden. Heb het met de rietsuiker gedaan en wist wel dat de kleur dan misschien minder aangenaam zou zijn om te eten.

De stroopjam zou harden bij het afkoelen. Bij mij dus niet. 's Avonds heb ik de massa nog eens opnieuw laten inkoken met bruine suiker. En nee. Nog niet. Het is een lekker appelsausje. 

Moet ik wel toegeven dat ik niet zo een krak ben in confituur maken. Vaak uit koppigheid. Wil het altijd met rietsuiker doen. Niet met de minuutsuikers. Zonde voor het fruit en het werk natuurlijk.

Vandaag ga ik nog wat extra moes koken en opnieuw laten inkoken met het sausje. Misschien heb ik vandaag wat meer geluk.  Misschien begin ik gewoon opnieuw. Met minder water en bruine suiker van bij de aanvang.

 



basic

Een gewone zaterdagmiddag thuis. Lang geleden. Of toch niet, vorige zaterdag ook. Maar vandaag was het rustiger. Oud brood verwerken in een ovenschotel van wentelteefjes en bosvruchten. Uit Bill's (Granger) basics. Orde scheppen. De was opbergen. De eerste alfalfazaadjes bewonderen die zich zichtbaar ontkiemen. Tussendoor buiten genieten van een kopje thee. Traag koken. Samen tafelen. Tienergetetter waar ik me lachend mee vermaak.

De dames hebben hun favoriete tv-programma op zaterdag. Ze reserveren die kijkkast voor de hele avond. Tijd voor mij om nog even een bericht te plaatsen en straks ga ik wat verder naaien. Of ga ik toch nog wat lezen? Misschien allebei?

langzaam

Buiten prachtige zon. Binnen warm binnenkomend licht. Genieten. Wil ik. Maar het hoofd is leeg. De handen volgen traag op wat moet gebeuren. Wil het wachten forceren. Lukt natuurlijk niet. Wil misschien te veel. Kan ook. 

Het weekend was vol. Vol met volleybal. Dochterlief mocht een blitsinval doen bij de kadetten op zaterdag en zondag speelde ze met haar miniemenploeg - met nog twee wedstrijden te gaan- al kampioen! Je had het me twee jaar geleden niet moeten vertellen dat ik vanop een tribune zou zitten roepen. Jaaaaa! OOOH! Schoon. Mooi meiskes. Ach. Spijtig.... Ik had het nooit geloofd. De druk is er (gelukkig) een beetje af. De eer moeten ze nog even hoog houden. Ze hebben het toch al een beetje gevierd!

Gisteren de rust teruggevonden met Nigel Slater. Rustige kooktelevisie. De geuren komen bijna je eigen kamer binnen. Traag genieten. Ik zag hem gisteren heel poëtisch tijmblaadjes plukken om een gerecht wat bij te kruiden. Vandaag heb ik een pot tijm in de boodschappenkar gezet. 'Ach, wat ruikt die tijm heerlijk', zei de kassadame. Gelijk had ze. Maar ik rook meer. En straks trek ik me terug in de keuken. De studerende jeugd heeft een gezonde maaltijd nodig. Misschien komen mijn langzame bewegingen nog van pas. Zal ik wat tijm toevoegen?

rood

Rood in de keuken. Een cake met rode vruchten en geraspte kokos. Taartje met gekarameliseerde rode biet en geitenkaas. Een snijplank met prachtig gekleurde groeven. Handen in rimpelig rood. Het bord waar ik de klein gesneden rode biet in verzamelde.

Ondertussen is de cake gebakken. Bietentaart verorberd. De vaat gedaan. Handen netjes gewassen. Nog weinig rood te bespeuren. 

Welke kleur zal morgen hebben?

jammie

Wat zijn we verwend deze middag! Florence had gisteren een idee. In de bibliotheek is ze op zoek gegaan naar een leuk kookboek. Ze zou ons vandaag met een maaltijd verrassen. Ik vond het een fantastisch idee, maar had niet verwacht dat het ook zou uitgevoerd worden. Er is altijd wel nog iets voor school te doen, of ze wordt gevraagd om iets leuks te doen met vrienden, moe of toch geen zin. Geen uitvluchten deze keer. Opgestaan. Een recept uitgezocht. Boodschappen samen gedaan. En ze is aan de slag gegaan. Tafel gedekt. Gerechtje vakkundig op het bord gedresseerd.
Fiere mama aan tafel. En het smaakte heerlijk. Overheerlijk! en gezond. Merci Florence.

kookschrift

Heel, heel lang geleden kreeg ik bij een dineetje met vrienden een schriftje. De eerste bladzijde was vakkundig kleur gegeven. Het gaf al aan wat ik ermee kon. Die tijd werkte ik nog in de bibliotheek. Omdat ik toen als groentje 'het manusje van alle' was, kwamen alle nieuwe boeken meermaals in mijn handen voor ze in de uitleen kwamen. Ik spreek nog van het voorhistorisch tijdperk zonder computers. We kregen ook de kans om de boeken te ontlenen voor ze in de rekken kwamen. Ik sleurde met boeken heen en weer.
Het eerste echte mooie kookboek dat in mijn handen kwam was er een met recepten van Roald Dahl. Prachtige foto's waarvan ik goesting kreeg. Ondertussen is hij al verdwenen. Je kon hem terugvinden bij de siso (ook al prehistorie) 629.2. 'Zalmkoekjes met dillesaus' is het eerste genoteerd receptje in het schrift. Af en toe ook een tekeningetje om te verfraaien. Tips voor de inhoud van een voorraadkast, vinaigrettes, salades, gerechten uit andere culturen...Ondertussen is het vol. Zitten er ook al blaadjes achterin.
Misschien voor winterse rustmomenten. Een dik schrift vullen met heel veel heerlijkheden die ik hier en daar van tv of uit krant, tijdschrift of bibliotheekboek pik.