Mijn dames sluiten zo langzaam aan hun kindertijd af. Geen rondslingerend speelgoed meer. De poppenkleertjes zijn opgeborgen. Het poppenhuis doorgegeven. De spelletjesdozen staan opgeborgen in de kast. Geen turnoefeningen meer in het gras. Geen K3 meer tot je oren roodgloeiend staan. Geen dansjes meer (die ik mag zien).
Ik herinnerde me vandaag onze tekenspelletjes. We namen een blad en tekenden één iets. We gaven het door aan elkaar en telkens voegden we iets toe waar we aan dachten bij wat er al stond. Er zijn heel grappige tekeningen uit ontstaan.
Ook daar zijn ze nu 'te groot' voor geworden. Te groot voor de poppen, te klein voor de liefde. (Dit laatste moet uit een liedje komen, vraag me niet van wie, maar mijn moeder zong dat voor mij toen ik te veel puberde.)
3 opmerkingen:
:)
Wat leuk zo'n tekenspelletjes, die wil ik wel eens spelen.
er zijn vast leuke gesprekken voor in de plaats gekomen.
love that green..
Een reactie posten