Er is een tijd voor. En een tijd na 9 juli 2009.
Voor. Weinig mensen zagen waar ik mee bezig was. Het werken gebeurde tussendoor aan mijn werktafel. Het was vaak als praten tegen mezelf. Wikken. Wegen. Veranderen.
Na. Schroom opzij schuiven en af en toe een glimp tonen van wat je maakt. Denkt. Ziet. Voelt. Maar ook ontdekken wat anderen waarderen. Hoe een oog rust kan vangen in een hectische dag. Hoe vormen en kleuren samen gaan. Hoe eenvoudig wonen kan zijn. Limonades en cupcakes willen uitproberen. Plots dromen van een man met een geruit strikje. Bij het naaien de foto zien van een oude dame die blauw borduurt. Ontdekken dat kinderen, waar zij ook wonen, zo inventief kunnen zijn. Ongedwongen. Moeders zich bekommeren. Terecht fier zijn. Voelen hoe groot de wereld is in afstanden en o zo klein in gevoelens.
Onwennig voelt het als iemand jouw dagelijkse doen nomineert met 'een award'. Zoals gisteren. Ingrid van 'Eye-Snacks' gaf die mij. Dan kan ik zo intens blij zijn. Dank je wel!
Maar ik ben iemand die het zo moeilijk heeft met ranglijstjes maken. Met de één boven de ander te stellen. Het lukt me niet.
Deze ochtend buiten dreef met de wind de zoete geur van lindebloesem mee. Ja! dat had ik nodig vandaag. Er is een blauwe lucht. Met de wind die enkel zichtbaar is in het dansen van de kruinen komt de geur van zoete linde je tegemoet. Kom buiten en ruik.
Als je neus begint te tintelen weet dan dat het een 'award' is die enkel voor jou is. Voor jullie allemaal!
(Ik werk niet graag met fitslicht. Maar mijn hand is onvast en de dames hadden er plezier in. Dus de lange sluitertijd speelt me parten. De idee van de foto vond ik er wel mooi bijpassen.)
5 opmerkingen:
Och Inge, wat prachtig omschreven weer!Ik wilde dat ik zo kon schrijven...grinnik gelukkig is dat niet ,zodat ik verlekkerd uitkijk naar nieuwe berichtjes,werkjes en foto's van je !
Wat betreft ranglijstjes,oei zo heb ik dat niet bedoeld, ik heb gewoon alle blogs die ik de laatste tijd volg eigenlijk een compliment gegeven. Onhandig van mij,had ik misschien beter anders kunnen doen ! Nu hoop ik maar dat niemand zich achtergesteld voelt dat is nl nooit de bedoeling geweest!
Oh, Ingrid, ik weet dat jij dat zo niet bedoeld hebt. Sorry als het zo overkomt. Ik waardeer het echt. Er zijn echter te veel mensen van wie ik de blog waardeer om er een paar uit te pikken.
Heb het toch een beetje aangepast op mijn blog.
Maakte me toch wel zorgen over mijn onhandigheid ;-)
Soms moet je het op internet duidelijker omschrijven of iets uitsluiten. Juist omdat mensen je niet persoonlijk kennen.Dat heb ik vandaag geleerd dankzij jou.
hihi :) de limonade moét je proberen en mannen met een strikje zullen in het vervolg altijd een stapje voor hebben :) Je schrijft het weer heel mooi.
Prachtig prachtig, die woorden van je raken me keerop keer !
Een reactie posten