We zouden hier tijdelijk wonen. Tussentijds. Een paar kamers hebben we naar onze hand gezet: de meisjeskamers en de zolderverdieping. De rest liet ik maar zoals het was. Of niet. Het behang was wat druk en werd er met repen afgetrokken. Ondertussen zijn er weer plannen om het huis wat aan te passen aan onze moderne tijd. Een klein strookje papier langsheen de traphelling moest afgestoomd worden. Daar wou ik wel aan beginnen deze morgen. Alice en Florence zagen het werkje ook wel zitten. En zo kwam er van een streepje een strook en vervolgens een deel van de traphalmuur. Maar het ging moeizaam. Vooral de roze en blauwe laag. We hebben veel gelachen en gezongen tussendoor. Tine gaf de liedjes aan: bij de politie, handjes draai.... Heer Wolf kwam ons aanmoedigen. De streep staat proper. De traphal schreeuwt om verder te gaan. Hoe tijdelijk hou ik dit?
5 opmerkingen:
samen zingen met mensen die je lief zijn is één van de fijnste dingen die ik mij kan indenken, vooral in de auto.
Ook iets dat ik enkel durf bij mensen die ik lief heb, want bij hen mogen er af en toe enkele serieus foute noten zitten.
Oh wat gezellig! Maakt het werk minder zwaar.
Mooie foto's heb je hiervan genomen !
ha, tijdelijk... mhmmmmm.
wat P(L)AY IT FORWARD betreft, ik vind geen e-mailadres van je terug. stuur je mij jouw postadres? gewoon doorklikken via mijn blog, dan kom je bij mijn e-mail-adres.
bedankt, en tot gauw (of later).
nadine
zo'n mooie beelden.
ze zeggen zo veel, en toch zo weinig dat erop staat
liefs,
a.
Een reactie posten