citroengeel, citroengras, citroennet, citroensap, ....
Ik heb me altijd laten vertellen dat Johannes Itten zijn leerlingen een stukje citroen liet eten voor ze de kleur en de vorm aan het papier vertrouwden. Rondom mij hangt nu een geur van citroengras en gember. Als ik die nu in kleuren zou beschrijven zijn het verwaterde citroengelen en limoengroenen, en alle tonen en tinten die ertussen drijven.
Elianne van Rozijn heeft de warme maanden ingezet met een recept voor limonadesiroop. Bij warm weer gaat er steevast een schijfje citroen in het drinkwater of de thee. Maar iets homemade en zoetzuur en met de smaak van Bali al zit je op je eigen buiten?
We hebben het deze middag klaargemaakt. Citroengras gekneusd en zalig fijn gesneden. Gember therapeutisch traag in fijne blokjes. Citroenen en één limoen uitgeperst...
Ik kon het niet houden. Heb als dessert een glas water gemengd met de nog lauwe siroop. Het smaakt heerlijk. Ijskoud zou het nog lekkerder zijn. Dat ga ik seffens proberen.
3 opmerkingen:
mmm, ga het ook eens proberen
klinkt zalig lekker, hier in Beppu, aan de japanse binnenzee drinken we liters water met een schijfje citroen. puur genieten van de kleine dingen als we dat eenmaal thuis kunnen volhouden kunnen we met een gerust hart weer naar huis
het is echt super! ik heb het nu al twee keer gemaakt en alle mensen rond me zijn er ook weg van. Ik doe er prikwater bij. geniet er van!
Een reactie posten