vuil grijs

Le dynamisme de la composition met en valeur le contraste saisissant entre la fragilité de la vie humaine et la force de la nature grandiose.*

De ene dag kan je vol bewondering kijken hoe een Japanse grootmeester natuurkrachten als wind, regen en wind in ontelbare variaties wist te vertalen in een grafische prent. Vandaag kijk ik met verbijstering hoe het water met al zijn kracht, als niets ontziende armen, het landschap met zich meesleurt. Wat ik zie moet ik bijstellen. In die dobberende en losgerukte huizen was één minuut eerder nog leven. Zat misschien iemand nog de natuur te verbeelden in woorden of lijnen. In blauw. Maar ik zie vuil grijs. Je zou het beeld willen stil zetten. Op sluimer. Terugspoelen. Het daarbij laten. Er zit geen schoonheid in het blauw vandaag. Je voelt enkel menselijke ellende. 

Houtsnede van Andô Hiroshige (Edo 1797-1858), awa naruto no fukei (les tourbillons de naruto au large d'awa) en een deel uit kanagawa-oki nami-ura (sous la vague au large de Kanagawa) van Hokusai (Edo 1760-1849).

De hele reeks met zichten op de berg Fuji van Hokusai kan je hier zien.

*Gelezen in de catalogus (p.103) 'Vagues: autour des paysages de mer de Gustave Courbet.' . Tekst bij de prent van Hokusai.