Dan zie ik dit en lees ik voor de zoveelste keer dat. Op enkele dagen. Ik bedenk. Noteer. Herhaal. Ja. Het gaat niet over middelmatige mensen. Ik weet het. Misschien daarom dat ik dan de vraag voel opkomen. Waar ben je mee bezig? Misschien is die vraag af en toe ook goed. Is dit het moment om te bevragen. Alleen. Het is zo lastig. En ik weet van hier dat wanneer Michael Borremans werken van Velasquez in het Prado ziet, hij 6 maand niet kan schilderen.
Ik moet dan gewoon ergens starten waar de draad is blijven liggen. Dat er van dit en dat en hier, daar in de hoogste toren, veel te leren valt. Dat het mag. Zalig is. Goed is.
Dat ik niet zonder kan.
Dat ik niet zonder kan.
4 opmerkingen:
ik lijk het mezelf ook te vaak te vragen, waar ik nu juist naartoe wil en wat ik eigenlijk aan het doen ben, en hoe ik mijn middelmatigheid moet verbergen... ach ja.
Creeren als deel van mijn identiteit. Prachtig documentaire en wat een fijne beelden om naar te kijken! Geweldig schilderwerk. Dank je wel voor de link.
wat zeg je dat mooi dat van die draad( en inderdaad wat een mooie links !)
Zo herkenbaar, wat mooi dat verhaal over Michael Borremans. Ik heb dat ook steeds, als ik prachtige dingen zie kan ik ook enkele dagen niet verder. Zijn dingen die de laatste weken erg hard door m'n hoofd spoken, ... . Maar het is zo goed te horen dat ik niet alleen ben, met dit vol hoofd vol twijfels.
Een reactie posten