Buiten prachtige zon. Binnen warm binnenkomend licht. Genieten. Wil ik. Maar het hoofd is leeg. De handen volgen traag op wat moet gebeuren. Wil het wachten forceren. Lukt natuurlijk niet. Wil misschien te veel. Kan ook.
Het weekend was vol. Vol met volleybal. Dochterlief mocht een blitsinval doen bij de kadetten op zaterdag en zondag speelde ze met haar miniemenploeg - met nog twee wedstrijden te gaan- al kampioen! Je had het me twee jaar geleden niet moeten vertellen dat ik vanop een tribune zou zitten roepen. Jaaaaa! OOOH! Schoon. Mooi meiskes. Ach. Spijtig.... Ik had het nooit geloofd. De druk is er (gelukkig) een beetje af. De eer moeten ze nog even hoog houden. Ze hebben het toch al een beetje gevierd!
Gisteren de rust teruggevonden met Nigel Slater. Rustige kooktelevisie. De geuren komen bijna je eigen kamer binnen. Traag genieten. Ik zag hem gisteren heel poëtisch tijmblaadjes plukken om een gerecht wat bij te kruiden. Vandaag heb ik een pot tijm in de boodschappenkar gezet. 'Ach, wat ruikt die tijm heerlijk', zei de kassadame. Gelijk had ze. Maar ik rook meer. En straks trek ik me terug in de keuken. De studerende jeugd heeft een gezonde maaltijd nodig. Misschien komen mijn langzame bewegingen nog van pas. Zal ik wat tijm toevoegen?
1 opmerking:
oh! wat een heerlijke receptjes op zijn site! bedankt voor de link. Ik kan ook heel erg genieten van traag koken, al is het ook vaak heel erg hectisch in mijn keuken.
Proficiat met de volleybaloverwinning!
Een reactie posten