Elk tijdperk heeft zijn helden en heldinnen. Als ik monumenten passeer lees ik hun namen. Ernest. Honoré. Marguerite... En ik denk. Hun leven was voorbij. Afgeknot. Voor onze vrijheid. Er zweeft dan ook het woord 'zinloos' door mijn hoofd. Misschien omdat er telkens zoveel namen staan. En velen ook naamloos stierven. Ik die tijd enkel uit getuigenissen en verhalen ken.
Sinds deze week besef ik dat de woorden held en zinloos niet samengaan. Dat de moed van enkelen onschatbaar waardevol is. Elk uur dat de werknemers van Fukushima werken aan een oplossing is zinvol. Respect.
In ons kleine dorp is het weer zondag. Gisteren speelden de meisjesminiemen opnieuw een prachtige volley-wedstrijd. Hun kampioenstitel ligt bijna voor het grijpen. Zaterdag was druk. Op zondag houden we het rustig. Misschien nog een vieruurtje bakken. Ideeën verder uitwerken.
Alice is de afgelopen dagen heel gedreven aan het werk voor school. Voor het vak technologie maakt ze een maquette van een huis en tuin. En dat geeft mij dan weer zo'n zonnig feestelijk gevoel!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten