Het zal de afgelopen dagen tientallen keer gezongen zijn. Vrede op aarde voor alle mensen. Wenswoorden. Enkele vlieguren hier vandaan slaan kinderen en vrouwen op de vlucht voor geweld. De berichten uit Ivoorkust verontrusten ons. Ik zit hier en ook daar. Ook al schreeuw ik het lied. Wat kan veranderen?
Ik zoek de rust dichtbij. In wat water. In potloodlijnen. Haakwerk. En besef. Vrede is een bewerkelijk begrip.
2 opmerkingen:
Na het zien van het jaaroverzicht op canvas ben ik altijd erg triestig. Ik zei vandaag nog "Ik wens dat er gewoon eens een tijd kon zijn waarin iedereen gewoon vredevol naast elkaar zou kunnen leven. Geen gevecht om eten, macht, olie, of "de sterksten", ... " . Ik vrees voor mijn wens... . Maar toch.
Die eerste foto's zijn prachtig. Zijn dat je dochters op die eerste kleine foto'tjes ?
Hermine, Alice en Florence 7 jaar geleden en hun nichtje Orlane en neefje Yannick.
Een reactie posten