Het leven tussen de muren wordt doorbroken door dagelijks bezoek buitenshuis. Mijn merel. Als ik bij het raam kom, zie ik hem. Hij komt brood pikken. Schuilt dan onder de stoel. Kijkt schichtig om zich heen. Verdwijnt bij het minste geluid. Komt terug. Ik ga er vanuit dat het telkens dezelfde vogel is die daar zit. Vaste gasten moet je een beetje verwennen. Dus doe ik dat.
In de namiddag was metekind Tine er ook even. Ik had net de restvormen van de engeltjes van Jurianne Matter gevonden. Ze heeft er langs getekend. Ik heb geknipt. Zij versierde, want ze kan al heel goed bloemen en hartjes tekenen. Bolletjes zijn ook altijd mooi. En de engel moest lange haren hebben. Eén kreeg een kroon in geel. Dat hoort zo. De roze neus vind ik ook zo fantastisch! Ze heeft een hele grote kerstboom en die passen er wel nog in hoor mémé!
1 opmerking:
Heel mooi. Ik wil je alvast een vrolijk kerstfeest wensen, want ik vrees dat ik daar morgen en overmorgen niet toe ga komen met al dat feestgedruis.
Een reactie posten