Mijn kijk uit de huisramen verzacht. De boom laat zich uitkleden. Een dofgele gloed glijdt over de velden. Vogels vliegen laag.
Ik heb voorlopige gordijnen gemaakt. De oude zijn er eindelijk afgehaald. Dankzij Basile, zeggen dochterslief. Nu stapt hij achter het gordijn heen, gaat voor het raam naar de voorbijgangers gluren. Hij heeft gelukkig geen behoefte meer om er in te gaan hangen.
Onze uitkijk op de toch wel drukke straat is getemperd. Het licht spijtig genoeg ook.
Maar het is voorlopig. Tot de nieuwe ramen er zijn. En tegen die tijd verzin ik wel wat.
Een gordijn. Vriendelijk voor de kat. Verzachtend voor de ogen. Lichtgevoelig.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten