reepje bos
De enige manier om mijn hoofd leeg te maken of te vullen,misschien is het wel beide, is naar buiten gaan. De zon maakte deze ochtend lange schaduwen over de nog niet geoogstte maïs. De taakjes op mijn te-doen-lijst werden eerst afgewerkt. Daarna trok ik de wandelschoenen aan en fietste richting kasteelpark. Cameraatje, klein schetsboekje en negropotlood in de zakken.
Vogels vlogen op. Ochtenddauw druppelde van de takken. Verder niemand in het kleine reepje bos.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten