Een woensdag waarbij je aan het gedrag van de kinderen kon vermoeden welk weertje het buiten was. Met vijf hingen ze aan mijn rok, terwijl een zesde me in de rug tikte. Ik had op zijn minst 3 paar ogen nodig en een dozijn handen. Mijn oren mochten groter en in staat zijn om naar meerdere wensen tezelfdertijd te luisteren. Terwijl de één na vijf minuten riep dat hij klaar was, wou de andere nog klei, gooide de buurvrouw een potje water om. Zo'n woensdag was het.
Op de kast staan hun kokeshi dolls in klei te pronken. Een vredig plaatje. Of hoe vertekend een beeld kan zijn.
2 opmerkingen:
bij mij zijn er 2 potjes ecoline omgevallen maar voor de rest viel het nog mee
;^))
fijn weekend!
Een reactie posten