Dat er nooit een liriodendron tulipifera in onze tuin geplant zal worden, daar leg ik me bij neer. Sta me toe, als ik dan onder mijn geliefde boom in park Breivelde sta, terug te denken aan die droomwens.
Gelukkig had het afgelopen week goed gewaaid en lagen verspreid onder zijn hoge kruin enkele twijgen met de bloemharten. Ik heb ze verzameld en meegenomen. Eerst nog dicht en groen, vervolgens komt het hart open en wordt het houterig. Een bloem op zich.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten