traag

De dag kwam gisteren maar traag op gang. Steeds vroeger kunnen de rolluiken op. Zalig vind ik dat. Maar er zat teveel maandag in mij. Traag. Tergend traag ging het. Zin hebben om alles te veranderen en beseffen hoe belachelijk dat is. Kleine beetjes aanpakken. Het weekend wegstoffen. Werk aanpassen. Tussendoor mascarponeroom maken, terwijl de geur van soep de kamer komt binnen glijden. Langs het bloemperk wandelen en kijken welk groen de winter trotseert. Knolletje binnenhalen voor wat frisheid in huis. Kon eigenlijk nog wat voorbereiden voor het kinderatelier morgen. Het kwam er niet van. Weet niet waarom. 

Deze ochtend heb ik eerst het nodige materiaal uitgestald op tafel. Om er zeker van te zijn dat ik geen excuus moet zoeken.  Stofjes, naalden, garen, papier, schaar... En nu beginnen. Nee, geen laatste zinnetje meer. Beginnen.