Van de regen in de drup. Kijken naar de stempels en afdrukken op de achterzijde van blauw servies in huis. Vallen vier letters op. Met één verschil stond daar mijn naam. Dat is een speelse ontdekking voor mij. Dan wil ik grasduinen in oude informatie. Is dan weer uitgesteld omdat ik iets van het kleine zoldertje moest halen en daar dan weer op de oude Larousse encyclopedie uit 1923 stuitte. Dan blader ik wat stuurloos. Let op de getekende portretjes. Valt dan weer op dat zo weinig vrouwen staan afgebeeld tussen al die mannen. Vrouwen uit koninklijke geschiedenissen. Vanzelfsprekend. Maar ook vrouwen 'douée d'une délicieuse voix'. Femme peintre. Femme célèbre par son esprit et sa beauté. Belle et galante. Namen die ik nog nooit had gehoord. Malibran. Orzeszko. de Noialles.Lemaire. Lenclos. Goed gelezen, ik nam het tweede deel door en ben nog niet ver. En eerlijkheidshalve moet ik toegeven dat bij de vele mannelijke portretten ook weinig gekende namen stonden....
Luxe om zo verdwaald te raken in de tijd. Of tegengif voor grijze dagen?
1 opmerking:
Het is een genot om te leze dat je kan verdwalen :)
De onderste foto..zo'n mooi handschrift en tekening
Een reactie posten