't is bezig zijn, zegge kik.' - Raoul De Keyser
Ik heb gisteren mijn avondrust gedeeld met Raoul en Bernard. Had mijn dag zo georganiseerd dat ik 's avonds toch de goudvisaflevering niet zou missen. Via Bernard heb ik enkele jaren terug Raoul ontmoet. Een man van weinig woorden. 'Woorden kunnen gevaarlijk zijn.' Daarom vertelt hij in kleur en vorm, punt, lijn. Bernard Dewulf daarentegen heeft de stille kracht om wat hij ziet bij deze kunstenaar om te zetten in poëtische woorden. En daarvoor ben ik gevallen. Eerst voor de woorden. Vervolgens voor het werk.
Goudvis is televisie in superlatieven. Stille superlatieven. Werk, omgeving, bedenkingen worden traag vloeiend naar ons gebracht. Prachtig om zien hoe Raoul zijn waterverfpenseel van tussen de springveer van zijn lamp haalt. Hoe hij met de penseelpunt de rode kleurstof op de natte ondergrond tikt en geschrokken opkijkt naar de camera. Zijn ogen optrekt. Terug kijkt. Verder zoekt. 'Ge moet toch met iets bezig zijn.'
Raoul. Dit zal je niet lezen. Maar als je ooit je kopje waar je jouw penseel in doopt opbergt. Leg er dan een papiertje bij. 'Voor Inge van kermisblauw'. Ik zal het niet vullen met koffie. Beloof het. Maar mag er ook aquarelwater in?
De werken onder de tas zijn te vinden in: Raoul De Keyser. Werken op papier/Works on paper. 1964-1979.
Een uitgave van het Museum van Schone Kunsten, Gent, uit 2009.
Twee werken met de titel: 'De onmogelijkheid van bomen'. Beide uit 1978.
1 opmerking:
oh. Nu ben ik een tikje jaloers dat ik geen tv meer heb. Voor zo'n dingen zou ik 'm graag eventjes terughalen...
Een reactie posten