Ze zijn er. De momenten. Waarop je veilig wilt wegkruipen. Je krommen. Zoekend naar een plek die warmte biedt. Je omsluit. Je troost. Waar je gedachten kunnen schommelen met het zachte strijken van muziek.
Iets kan zich ook in jou nestelen. Het kan teder of zacht. Maar ook intens. Het kan veranderen. Overheersen. Belemmeren. Het kan je laten wankelen. Bevragen.
En is het daar. Het moment. Waarin je bescherming zoekt. Als de vogel zijn nest. De vos zijn hol. De mens zijn thuis. Dan wil je krassen. Vier letters. N.E.S.T. Wegkrassen. Weg.
Dan voel je dat niets voor altijd is. Dat morgen anders kan zijn.
Nestel je dan in koesterende woorden. Laat de geur van versgebakken kaneelkoekjes jou omhelzen. En weet dat er geen licht is, als het nooit donker was. Dat je zachtheid enkel kan voelen omdat je ooit botste op wat hard is en kil.
Dat nestelen zachter is dan krassen.
2 opmerkingen:
Net wat ik nodig heb vandaag, je mooie wijze woorden.
Ongeloofelijk mooi !
Een reactie posten