Ik ben deze week helemaal in de ban van kleine dingetjes. Met schroom gooi ik het ringetje met zilverpapiertje van de melkdoos weg. Ik betrap me erop dat ik de tijd neem om het eerst te bekijken. Hoe is het gekruld? En dit allemaal na de tentoonstelling van afgelopen weekend.
Het boek 56 kilometer van Bart Moeyaert kwam deze week toevallig (bestaat er toeval?) in mijn handen. Daarin afgedrukt de eerste pagina uit de vertaling van The Merchant of Marvels van Frédéric Clément. ' Ik kus uw hand en stel me voor als Ferdinand: vent van vuurtjes en gravuurtjes, oude spiegels, miniatuurtjes, koopt de tijd en sloopt de ruimte, ruilt een wonder voor een droom, sprokkelt hier en sprokkelt daar de vreemdste koopwaar bij elkaar.'
En het idee ging aan het rollen. Ik ging aan het verzamelen in huis en zowaar. Een bijzondere doos koopwaar kon ik voorstellen. Bij ieder voorwerp hoort een bijzonder verhaal: een tandenborstel van Blauwbaard, de sleutel van de voorraadkamer van Sinterklaas, een schijfje van de hoogste boom die ooit groeide...
Mijn programma in het kinderatelier een beetje omgegooid. En dit verhaal gebracht. De kinderen tekenen ernaar en gaan nog een stapje verder. Dat is voor later. Later.
1 opmerking:
:) grappig dat ik dit pas na mijn bericht vond. Wel leuk dat je je verzameling vereeuwigd hebt.
Een reactie posten