kleine dagen

Ondertussen ligt 'Loerhoek' (van Bernard Dewulf,2006) onder mijn hoofdkussen. Ik laat jullie eens 'loeren'* in mijn kleine dagen. Vakantietijd voor de meisjes en voor mij. Eigen tijd is tot een minimum herleid, de tijd die rest na het taxiën van hier naar daar, tot kwaliteittijd omtoveren. Dat is mijn doelstelling van elke vakantiedag.

We hebben Florence opgehaald van de volleybalstage in Brugge. (de foto is van haar) Ze straalde. Haar grenzen heeft ze weer eens verlegd, haar techniek is bijgeschaafd en dolle pret met vrienden en vriendinnen.

Gisteren heb ik rustig de tijd kunnen nemen om te koken, tussendoor hebben we broodjes gebakken want 's avonds waren we uitgenodigd. Heel bijzondere vriendschap. Ik was ooit de chiroleidster van de mama. Toen we opniew in mijn geboortedorp gingen wonen zat Florence in dezelfde klas als haar dochter en ze werden vriendinnen. Doen naschools veel samen. Tot vorig jaar (nu werk ik op woensdag) hadden we vaak onze woensdagmiddagbabbel met koffietje en iets lekkers. Ik mis het wel, die babbels. Maar dan creëren we andere momenten om eindeloos te praten. En het was weer supergezellig. Digitaaltje gewoon vergeten bovenhalen. Spijtig.

*loeren = scherp kijken - voor mij meer iets als gluren