Net voor het weekend in al zijn drukte weer begon, had ik wat tijd vrij gemaakt om de appelstroopjam van Elianne uit te proberen. Appeltjes wassen. In stukken snijden. Onder een laagje water tot moes laten koken. En daar liep het volgens mij al fout. Te veel. Te veel water. Wat een uur zou duren om door de zeef heen te gaan, fikste ik in een kwartier. Niet normaal dus. Ik had ook geen bruine suiker in huis en was eerlijk gezegd te lui om er naar het warenhuis om te rijden. Heb het met de rietsuiker gedaan en wist wel dat de kleur dan misschien minder aangenaam zou zijn om te eten.
De stroopjam zou harden bij het afkoelen. Bij mij dus niet. 's Avonds heb ik de massa nog eens opnieuw laten inkoken met bruine suiker. En nee. Nog niet. Het is een lekker appelsausje.
Moet ik wel toegeven dat ik niet zo een krak ben in confituur maken. Vaak uit koppigheid. Wil het altijd met rietsuiker doen. Niet met de minuutsuikers. Zonde voor het fruit en het werk natuurlijk.
Vandaag ga ik nog wat extra moes koken en opnieuw laten inkoken met het sausje. Misschien heb ik vandaag wat meer geluk. Misschien begin ik gewoon opnieuw. Met minder water en bruine suiker van bij de aanvang.
3 opmerkingen:
ik heb ook echt veel moeite gehad met het indikken van de gelei; die van mij heeft meer dan een uur ingekookt en is ondertussen mierezoet, maar wel lekker.
het soort appels speelt ook een grote rol en om een stevige gelei te bekomen kun je beter onrijpe appels nemen, daar zit veel meer pectine in.
citroenschil help ook
Oh, het is hier anders geworden, mooi.
Wat jammer van je gelei, maar is een appelsausje ook niet lekker ? Voor over ijs ?
Hermine, het kleine potje met appelsaus is gebleven voor bij de yoghurt. Heel lekker.
Renilde, ik heb alle saus weer in de kookpot gedaan en laten inkoken met extra bruine suiker. Ja. Gelukt. En inderdaad, wat meer zoet dan zou mogen, maar lekker!
Een reactie posten