Viooltjes op de grond. Frisse groene boomblaadjes tussen de keien. In het bloemperk afgeknakte stengels. Een blauw knoppentapijt van boshyacinten tussen het gebladerte. De straffe hagelbui gisteren duurde amper enkele minuten en liet een bar spoor na.
Lentetreurnis noem ik dat.
Ik zucht in het voorbijgaan. Raap een viooltje op. Zeg ach en stap binnen. Waar het warm is. Ik staar naar mijn nieuwe schort die voor mij is meegebracht van een feeërieke reis. De dames keuren het niet goed dat ik ze wil aantrekken in het kinderatelier. 'Mams, die komt vol met verfvlekken en inkt. Doe dat niet.' Dus ik hang ze op een hanger aan de boekenkast. Waarschijnlijk niet voor lang.
Blauw en groen dus. Soms vergankelijk. Soms blijvend.
1 opmerking:
this post looks so personal- funny,
i could say that the first photo is my first name, second -second name and the third, third. :)
this is silly, i know, hope you understand.
Een reactie posten