Eindelijk! Florence mag de twaalf wegvegen en deze veranderen in dertien. Daar heeft ze naar uitgekeken. Dertien is het grote begin. Voor haar. Het wordt in ieder geval een jaar waarin zij de kans krijgt haar grote passie te volgen. Nieuwe uitdagingen aan te gaan. De touwtjes was losser te laten. Te ontdekken wat ergens voor gaan betekent.
Hier geen verjaardagstaart. Geen vlaggetjes of vrolijk versierde tafel. Dat voelt een beetje onwennig aan. Heel vroeg al een verjaardagsliedje voor haar gezongen. In het zuiden van Frankrijk zou de regen met bakken uit de lucht vallen. Ik denk niet dat ze er zich zal aan storen om er een mooie dag van te maken.
Vandaag viert ook Nan uit het vriendenhuis haar verjaardag. Nan, speciaal voor jou speel ik hier een vrolijk deuntje op de piano. Maak er een onvergetelijke verjaardag van op een voor jou bijzondere plaats!
*eerste foto is een kaartje uit de reeks 'THE LITTLE THINGS THAT MAKE ME HAPPY' van Hermine Van Dijck.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten