2.4.12

rust








Dit is een plek waar ik tot rust kan komen. Volledige rust. Het is de deur openen en de kalmte stroomt over me heen. Elke keer als ik hier mag verblijven, verwondert het me hoe een plek daartoe in staat is. Dan loof ik in gedachten de vrienden die dit hebben gerealiseerd. Bedenk of me dat ook was gelukt als de dingen in mijn leven anders waren gelopen.

De zetel heb ik bij het raam geschoven. Ik kijk naar buiten terwijl ik wat met de handen werk. Een boek lees. Loop eens naar buiten. Bewonder. Geniet. Minuten zitten staren op de tekening die de schaduw op de plaveien maakt. Het buikgevoel volgen en de keuken induiken. Een gevoel dat veel kan en niets moet. Nou niets moet. We zitten maar enkele kilometers van huize kermisblauw, dus echt vakantie is het niet. Er moet wel altijd iets. Maar zo lijkt het niet. Het moeten dimt.
Zaterdag kreeg ik koekjes voor een lekker paasfeest. Zolang hebben we niet kunnen wachten. Met een kopje thee. Aan de keukentafel. Kletsen. Wat kan het leven mooi zijn!

1 opmerking:

clementiene zei

the en koekjes, voelt als feest op die mooie plek