In een Gents koffiehuis had ik een fijne ontmoeting met Stella en Marcel. Een gezellige koffiebabbel aan een grote tafel naar aanleiding van een nieuw aangekocht kunstboek dat voor me lag. De oudere dame en heer zijn kunstverzamelaars. Rijk zijn ze niet. Marcel was postbode. Stella bibliotheekmedewerkster. Ze wonen in een piepklein huisje in de stad, waar ik enkele dagen later werd uitgenodigd. Een huis vol kunst. Verzameld doorheen de jaren. Vol tot het plafond. Zelfs in gestapelde dozen onder het bed. (En daartussen wonen ook nog drie poezen en twee papegaaien.) Ik moet me door de collectie heen wringen. Heb ogen tekort, als ik er ben.
Het liefste wil ik iedereen van het kinderatelier meenemen voor een bezoekje. Kan niet. Wat wel kan: af en toe iets uit de collectie tonen. In het kinderatelier gaan wij aan de slag. Het begin: een portret van de verzamelaars. Naar Torres-Garcia. Spelen met doosjes en grijstonen. De eerste resultaten staan te pronken. Meerder Marcellekes en Stella's in de bewaarkast, wachtend op afwerking.
Maak zelf maar uit wat verbeelding is en wat realiteit.
2 opmerkingen:
Geweldig, altijd spannend om ergens binnen te stappen waarvan je niet weet wat er komen gaat. Succes met het kinderatelier. (ik geef ook kunstles aan kinderen)
Doet me denken aan mijn kamer, stiekeme dozen onder mijn bed. Bolletjes wol in alle hoeken van de kamer. Heerlijk vind ik dat, zou niet kunnen leven in een leeg huis.
Een reactie posten