Materiaal stapelde zich op. De kast, die ik graag als sokkel gebruik voor allerlei dingen, was overstelpt met papier. Boeken. Restje van dit. Overschotje van dat. Doos met knipsels. Het stapelen en overlappen liet zich ook zien op de werktafels. Lapjes stof. Schaar hier. Schaar daar. Materiaal dat ik voorlopig niet meer gebruik. Notities. Kattebelletjes.
De kamer had dus dringend wat visie nodig. Orde. Leegte.
Mijn opruimwoede begint steeds met het leegmaken van de kast. Het verzamelen van wat ik nu bij elkaar wil zien. Meestal in kleine groepjes. Vandaag heb ik er een speelse rij van gemaakt. Stukken uit de vergetelheid gehaald. Objecten laten staan omdat ze misschien nog iets voor mij en het werk op die kamer kunnen betekenen. Misschien ook helemaal niet. Dat is het fascinerende eraan.
Een rituele ordening. Voor het gevoel dat ik met meer dan opruimen alleen bezig ben.
1 opmerking:
Ik herken mezelf hierin:-)
Een reactie posten