Buiten veel wind. Regenvlagen. Wat zon die tussen wolken gluurt. Een groeiend verlangen naar zee. Wind in de haren voelen. Zand tussen de tenen. Zout op de lippen. De auto van moeder geleend en door de polders van Zeeuws-Vlaanderen op z'n zondags tot Groede gereden. Wandelen langs de vloedlijn. Zou ik durven schrijven dat het hondenweer was, ook al voelden we maar af en toe een buitje regen? Nagenoeg elke wandelaar liet zich vergezellen door één of meerdere viervoeters. De wind blies de zandkorrels over het wier. Knisperend geluid van schuivende voeten in het zand. Een sjaal die voor het gezicht waait.
Thuis en heerlijk uitgewaaid!
2 opmerkingen:
je had even kunnen komen aanwaaien....
mooie dochters heb je
Oh de zee, wat verlang ik weer naar de zee bij het lezen van je woorden.
(inderdaad, prachtige dochters !)
Een reactie posten