Mijn 'kleine zus' wou vandaag wat koopjes najagen in Antwerpen. Voor de kinders. Of we mee wilden? De auto op linkeroever en in de voetsporen van een koning een stuk Antwerps erfgoed doorgewandeld. Ik vond het een enorme ervaring. De geur alleen al, als je voorbij de toegangsdeur bent. De houten roltrap. De witte tegeltjes met blauw biesje. Prachtig sinds 1932. Vijfhonderdtweeënzeventig meter lang. Voelen mensen die er dagelijks doorfietsen of stappen nog hetzelfde? Ergeren ze zich aan iets? Misschien aan de trage toeristen waartussen ze zich moeten bewegen? We hebben de overkant bereikt. De kinders van zus kunnen weer wat in de kleerkast hangen. Mijn oog viel dan weer op een gemummificeerde vogel in een etalage. Daarvoor kom je toch niet naar Antwerpen? Luguber, ma! Kom we moeten nog wat winkelen.
1 opmerking:
haha, ja luguber :) Leuk dat jullie mooie dingen gevonden hebben. Ik vind de solden altijd zo hectisch.
Een reactie posten