schilderspalet

In de voormiddag had ik wat tussentijd op te vullen in de stad. Enkele musea in de buurt. Het werd het MSK. De collectie ken ik. Weet niet meer de hoeveelste keer ik er kuier langs de meesterwerken. De Uitnodiging tot het paradijs vertraagde als eerste mijn fluisterstappen door de museumzalen. Permeke dwingt me dan alweer om te zitten. Het uitgestrekte lichaam van zijn rustende boer te bewonderen. Vandaag werd ik ook aangetrokken door de schoteltjes op de schoorsteen waar de de verliefden van Leon De Smet geen oog voor hebben. Ik had graag mee aan tafel geschoven bij het bezoek bij de pachtster om het licht te zien vervagen dat op de koffiekopjes lag.

Bij elk bezoek wil ik ook de meesterschilder aan het werk zien. Geniet zo van de blauwe vegen op de porseleinen kom, de penseel die zacht een streep over het meesterwerkje trekt, het oude papier met omgekrulde randen, de blokken die bijna uit het schilderij vallen. Het heeft iets weg van een zondagskiekje, maar laat me altijd verstillen. 
Een zondags detail met toetsen van een schilderspalet.

Details uit:

Uitnodiging tot het paradijs van Edgard Tytgat. De meesterschilder van Jan Verhas. Het interieur of de verliefden van Leon De Smet. Je kan ze hier opzoeken.