Als ik rondom mij kijk dan herken ik het leven. In de lucht. Donkere blauwgrijze wolken die van minuut tot minuut veranderen en uitdeinen. Verder zweven. Een zon die wacht. Ik zie het leven dat voorbijgaat, zonder het echt te kunnen vatten. Kijk ik de andere kant op dan zie ik de akelei die zich langzaam laat opdrogen tot zijdebroos papier. Dan verwonder ik me over de schoonheid van het voorbij zijn.
Als ik rondom mij kijk dan herken ik mijn leven.
1 opmerking:
ja, misschien ligt de schoonheid daarin dat je het niet kunt 'vasthouden'
Een reactie posten