Voelen wie je vrienden zijn. Op onverwachte momenten. Tussen al het hectische door. Rust nemen. Kletsen. Delen. Kunnen achterom kijken en zeggen: na al die jaren zijn wij nog steeds vrienden. Dat voelt zo behaaglijk aan. Als een sjaal die om jouw schouder wordt geslagen en je net die warmte geeft die je nodig hebt.
Genieten van hun homemade confituur van pruimen, tomaten uit de vriendenserre die smelten in de mond. Een berichtje. Een kaartje waarbij je voelt dat het niet zomaar is uitgekozen. Telefoongesprekje. Kleine momenten die zoveel betekenen.
Vandaag mocht ik een prachtig witte doos in ontvangst nemen. Mijn O zo goede vriendin! haakt sierlijk mooi. Morgen tooi ik me dus met een prachtige omslagsjaal. Over de schouders. In groen. De kleur van hoop. En ik laat me verwarmen door vriendschap.
2 opmerkingen:
Wat fijn...bijzonder deze vrienden,...koesteren en... dan volgend jaar samen naar Amsterdam? Ik heb een hele stapel hotel-kussen-slopen. Elke keer als ik er naar kijk dan denk ik aan jou en je prachtige werken! Ook een bijzondere ervaring, om aan mensen te kunnen denken die je alleen maar kent van het wereld wijde web....
Dank!
zo mooi verteld! zo'n dingen zijn echt leuk om elke keer opnieuw te ontdekken.. want hoewel je ze nooit zult vergeten, is het leuk om er aan herinnerd te worden.
liefs,
a.
Een reactie posten