Ochtendkoffie in gezelschap van Bernard De Wulf. In kleine lettertjes hoort hierna te staan dat zijn stem uit de radio kwam. Geen beelden. Imagineer. Het was gezellig.
Gisteren was een zondag waar Florence weken had naar uitgekeken. In de voormiddag een volleybalwedstrijd waar ze met de ploeg intens voor getraind hadden. Na de middag schaatsen met haar meter, vrienden en mijn zus. Een jaarlijkse traditie die we afsluiten met wafels. De sneeuw werd een spelbreker. Alle wedstrijden afgelast. En ik vond de weg er te gevaarlijk bijliggen om met de auto naar de stad te rijden. Weinig bussen. Heftige teleurstelling.
We hebben plaatselijk genoten. Met goede vrienden. Het ijs was maar 'prut'. Dus sneeuwbaden in het kasteelpark van het dorp (= languit in de sneeuw liggen en genieten van de zonnestralen op het gezicht). Wandelen. Het kind in ons laten bovenkomen. Met de slee van de helling. Achteraf genieten van gezellige warmte. Tot het donker werd.
1 opmerking:
het ziet er ijs-ijskoud uit. En ik maar moeite doen om niet uit te glijden en met mijn gezicht in de sneeuw te belanden :) hopelijk was het toch heel fijn.
Een reactie posten