Jaren terug. De meisjes waren nog 'gelovig'. De Sint en Piet waren nog echt. Ik had de tijd gevonden om wat te tekenen in de namiddag. Toen we uit school kwamen merkten we dat 'een vreemde man' in mijn boek had geschreven. Hij had koekjes uitgestrooid overal in huis. Een spoor achtergelaten op de trap. Speelgoed van het verlanglijstje achtergelaten op hun bed. Juichende kreetjes. Lang geleden.
Nu luisteren we verrast mee naar de verhalen van Tine en Jitse. Spannende tijden.
1 opmerking:
ik herinner me nog goed dat er bij ons thuis een spoor koekjes en snoepjes lag van helemaal aan mijn bed tot beneden aan mijn schoen. Er zat vast een gat in de zak van zwarte piet.
Een reactie posten